گونه isolepis cernua برای اولین بار در منطقه فلورا ایرانیکا (از ساحل چمخاله) گزارش می شود. این گونه با دیگر گونه ایرانی همین جنس یعنی isolepis setacea مورد مقایسه قرار گرفته، انتشار جغرافیائی هر دو گونه بحث می شود.
کاپرینی از بزرگ ترین بخش های شناخته شده کرک ساده جنس گون است که مشتمل بر 280 گونه است. بر اساس گزارش های فلورا ایرانیکا این بخش به ترتیب دارای 171 و 115 گونه در منطقهٔٔ فلورا ایرانیکا و ایران است. در مقالهٔ حاضر بخش کاپرینی در محدودهٔ استان خراسان بررسی شد. طی این بررسی نمونهٔ ها
گونه milium atropatanum به عنوان گونه جدید بر اساس نمونه هایی که از کوه دوغرون واقع در ارسباران و دامنه های غربی و جنوبی کوه سبلان جمع آوری شده شرح داده می شود. این گونه با گونه های m. schmidtianum و m. transcaucasicum قرایت و نزدیکی دارد ولی با گونه m. schmidtianum به لحاظ انداز
گونه potentilla ghazniensis به عنوان گزارشی جدید از مرکز ایران معرفی می شود. این گونه با داشتن کُرک های متنوع (بلند و کوتاه، افراشته/تقریباً گسترده) روی دمبرگ برگ های قاعده ای، خامه تقریباً انتهایی و در قاعده ضخیم و همچنین کلاله غیرگسترده قابل شناسایی است. p. ghazniensis دومین نم
گونه centaurea khuzistanica به عنوان گونه جدید نامگذاری و شرح داده می شود. گونه های زیر برای اولین بار از ایران گزارش می گردند. centaurea dimirezii, ehretia obtusifolia, nigella nigellastrum, serratula erucifolia وجود گونه های peucedanum officinale, saccharum spontaneum که در برخ
طی جمع آوری نمونه های گیاهی تیره cyperaceae از شمال غرب کشور، carex tristis شناسایی گردید و به عنوان گزارش جدید برای فلور ایران معرفی می گردد و نیز توضیحاتی در رابطه با گونه های kobresia humilis و carex medwedewii ارائه می گردد. همچنین ترکیب جدید carex popovii subsp. brunneola (k
گونه های mentha mozaffarianii, eremostachys lanata که به ترتیب از شمال و جنوب ایران جمع آوری شده اند، به عنوان گونه جدید نامگذاری و شرح داده می شوند. گونه e. glabra boiss. به عنوان نزدیک ترین گونه به گونه اولی و گونه m. royleana benth. به عنوان نزدیک ترین گونه به گونه دومی شناخته