تأثیر ویتامین e بر تغییرات ایجاد شده در اثر دیابت در روده کوچک موش صحرایی

علیرضا شیرپور، ar shirpoor department of physiology, urumia university of medical sciences, urumia, iran.ارومیه، جاده نازلو، پردیس نازلو، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی، علیرضا شیرپور دکتر بهروز ایلخانی زاده، b ilkhanizadeh department of pathology, urumia university of medical sciences, urumia, iran. رامین سعادتیان، s saadatian faculty of paramedical sciences, urumia university of medical sciences, urumia, iran. دکتر مهدی اسکندری، m eskandari department of physiology, urumia university of medical sciences, urumia, iran. دکتر فیروز قادری پاکدل، f ghaderi pakdel department of physiology, urumia university of medical sciences, urumia, iran. دکتر مجتبی کریمی پور، m karimipoor department of anatomy, urumia university of medical sciences, urumia, iran. دکتر علی گل

چکیده

مقدمه: دیابت قندی یک بیماری متابولیک است که عوارض متعددی مانند تغییرات عروقی، چشمی، کلیوی، عصبی، گوارشی و غیره ایجاد می کند. در سال ها ی اخیر مطالعات متعددی جهت کاهش عوارض دیابت صورت گرفته است. در این مطالعه تأثیر ویتامین e بر تغییرات مورفولوژیک و هیستولوژیک در روده کوچک رت ناشی از دیابت بررسی شد. مواد و روش ها: 24 سر موش رت نر نژاد ویستار با وزن 27-250 گرم و سن 8 ماهه انتخاب شدند. 16 سر از موش ها با تزریق زیرصفاقی استرپتوزوتوسین (stz) با دوز mg/kg 60 دیابتی شدند. رت ها در سه گروه 8 تایی شامل گروه غیردیابتی، گروه دیابتی درمان نشده و گروه دیابتی درمان شده با ویتامین e تقسیم شدند. رت های گروه ویتامین e در شبانه روز همراه با آب آشامیدنی mg300 ویتامین e دریافت می کردند. بعد از 6 هفته تمام رت ها با تزریق هیدرات کلرال به مقدارcc 5/0 به ازای هر 100گرم وزن بدن بیهوش و بعد از باز کردن محفظه شکم، مزانتر به دقت با قیچی از اطراف روده کوچک برداشته شد. سپس روده کوچک با دو برش از اسفنگتر پیلور و اسفنگتر ایلئوسکال بریده شد. بعد از اندازه گیری وزن و طول روده کوچک، از هر بخش دئودنوم، ژژنوم و ایلئوم نمونه هایی به طول 5 سانتی متر برداشته شد. پس از پرکردن لومن نمونه ها با فرمالین بافری 10% و بستن دو انتهای آنها، نمونه ها درون فرمالین قرار داده شد. بعد از برش گیری و رنگ آمیزی، نمونه ها از نظر تغییرات طول پرز، عمق کریپت و ضخامت لایه عضلانی بررسی شد. یافتهها: طول و وزن روده کوچک، طول پرز ها و ضخامت لایه عضلانی در رت های گروه دیابتی درمان نشده در مقایسه با رت های سالم افزایش معنی دار نشان داد اما این پارامترها در رت های گروه ویتامین e نسبت به گروه رت های سالم تفاوت معنی دار نشان نداد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که ویتامین e به عنوان یک آنتی اکسیدان با کاهش رادیکال های آزاد و استرس اکسیداتیو از برخی اثرات ناهنجار دیابت جلوگیری می کند یا شدت آنها را کاهش میدهد.