تأثیر تمرینات تقویت ایزوکینتیک انتخابی و تقویت عمومی عضلات چهارسر بر زمان فعال شدن عضلات پهن داخلی و خارجی در مبتلایان به سندروم درد پاتلوفمورال

سید حسین حسینی، استادیار بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران مهرداد عنبریان، دانشیار دانشگاه بوعلی سینا فرزام فرهمند، استاد دانشگاه صنعتی شریف

چکیده

زمینه و هدف: سندروم درد پاتلوفمورال (pfps) ارتباط نزدیکی با عدم ­تعادل زمان فعال ­شدن عضلات په ن­داخلی مایل (vmo) و پهن ­خارجی (vl) دارد. هدف تحقیق حاضر، مقایسه تأثیر تمرینات تقویت ایزوکینتیک انتخابی و تقویت عمومی عضلات چهارسر بر زمان فعال ­شدن عضلات vmo و vl در مبتلایان به pfps بود. مواد و روش ­ها: 36 زن مبتلا به pfps بامیانگین سن 8/6±3/27 سال، به طور داوطلبانه درتحقیق حاضر شرکت کرده و به طور تصادفی دریکی از 3 گروه تمرینی: تقویت ایزوکینتیک انتخابی vmo (vmo-sis)، تقویت عمومی کوادریسپس (qgs) و کنترل (co) قرار گرفتند. تمرینات به مدت 8 هفته اجرا و زمان فعال­شدن عضلات vmo و vl، با استفاده از الکترومایوگرافی محاسبه گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون­ های آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر و بونفرونی صورت گرفت. یافته ها: قبل از مداخلات، بین گروه­ ها اختلافی وجود نداشت (05/0p). بعد از مداخلات، در گروه vmo-sis، زمان فعال­ شدن عضله vmo کاهش یافت (001/0>p)، اما برای عضله vl تغییری نکرد (05/0 نتیجه ­گیری: پیشنهاد می ­شود تمرین اکستنشن ایزوکینتیک زانو از زاویه 30 درجه با حداکثر چرخش خارجی تیبیا، به عنوان یک مداخله درمانی مطلوب جهت بهبود تعادل زمان فعال­ شدن عضلات پهن داخلی و خارجی در مبتلایان به pfps استفاده شود.