مقایسه ی خسرو و شیرین نظامی و شیرین و خسرو هاتفی
چکیده
خمسهی نظامی به عنوان یکی از شاهکارهای داستان پردازی فارسی، ضمن تأثیر از سنت های پیش از خود، تأثیری ژرف بر آثار پس از خود نهاد. نظیرهگویی، تقلید یا تتبع آن است که شاعر یا نویسندهای، به پیروی شاعر یا نویسندهی دیگر به خلق و نگارش اثری اقدام کند. بعد از نظامی سنت نظیرهگویی به طور گسترده رواج پیدا کرد. ازجمله مهمترین آثار نظامی که بازتاب عمدهای در ادب فارسی داشت خسرو و شیرین است. این اثر در قرن 9 در دورهی حکمرانی سلطان بایقرا توسط هاتفیِ جامی تقلید شده است. عنوان نظیرهی وی شیرین و خسرو است. نوع ارتباط این دو روایت از مقولهی «فزونمتنیت» است. نتیجهی به دست آمده از این بررسی استفادهی فراوان نظامی از شگردهای داستان پردازی، پیرنگ قوی، منسجم و پیچیده، نتیجه گیری های اخلاقی در پایان هر قسمت و توصیفات غنایی است، این موارد در روایت هاتفی کمتر دیده شده است.