نقد و بررسی درون مایه های شعر محمد زُهَری
چکیده
محمد زهری، یکی از چهرههای شاخص شعری دردوره معاصر است. وی از جمله شاعران نو پردازی است که بین دهه های 1330 تا 1350 یکی از درخشانترین دورههای شعر فارسی را رقم زدند، این دوره یکی از مهم ترین و شکوفاترین دورههای شعر نو در ایران محسوب میشود. مضامین بیشتر شعرهای او را عشق و اجتماع تشکیل میدهد که بر حول محورهای فکری از جمله تنهایی، یأس و نومیدی، یافتن امید در دل نومیدی و .... میچرخد. تأثیر رویدادهای تاریخی، اقتصاد نابسامان، نبودن رفاه اجتماعی، آزادی و استقلال در کشور و همچنین تأثیر و نفوذ مکاتب ادبی اروپایی چون رمانتیسم، سمبولیسم و .... از مجموعه عواملی است که شرنگ یأس و تنهایی و مرگ را در کام شاعر ریخته و سبب سرخوردگی و یأس شاعر از زندگی شده است. در این مقاله سعی شده است که درون مایهی اشعار شاعر همراه با تشریح محورهای فکری به روش توصیفی و تحلیلی مورد نقد و بررسی قرار گیرد.