سنجش سواد اطلاعاتی دانشجویان دانشگاه پیام نور مرکز سمیرم، شهرضا و اصفهان بر اساس استانداردهای سواد اطلاعاتی برای دانشجویان آموزش عالی (acrl)
چکیده
هدف: پژوهش حاضر به منظور سنجش و بررسی وضعیت مهارتهای سواد اطلاعاتی واقعی و پایه دانشجویان دانشگاه پیام نور در رابطه با متغیرهای معدل و میزان دسترسی به رایانه انجام گرفته است. روش پژوهش: پژوهش به شیوه پیمایشی، توصیفی انجام شده و جامعه آماری شامل 300 نفر از دانشجویان دانشگاههای پیام نور مرکز سمیرم، شهرضا و اصفهان بودهاند. نمونهگیری به شیوه خوشهای تصادفی بوده است. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه سواد اطلاعاتی است که داورپناه و سیامک (das) آن را طراحی کردهاند. در پژوهش حاضر آلفای کرونباخ به دست آمده 79/0 بودهاست. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون استفاده شدهاست. یافتهها: یافته های پژوهش نشان می دهند که نمره کل یک دانشجوی با سواد اطلاعاتی 87 و نقطه 50 درصدی آن 5/43 بوده است. نمره کل نمونههای مورد بررسی در مهارتهای سواد اطلاعاتی 10/20 با انحراف معیار 62/5 بوده است که فقط دو نفر از کل نمونه حائز نمره 50 درصدی شدهاند. نمونه مورد بررسی در استانداردهای سوم و چهارم عملکرد نسبتاً بهتری داشتهاند و پایینترین نمره میانگین مربوط به استاندارد پنجم (دانشجوی باسواد اطلاعاتی بسیاری از موضوعات اقتصادی، حقوقی و اجتماعی مربوط به استفاده از اطلاعات را درک میکند و با رعایت اصول اخلاقی و قانونی به اطلاعات دسترسی مییابد و از آن استفاده میکند) یعنی 49/3 بوده که نشانگر بی توجهی دانشجویان به رعایت حقوق معنوی مؤلفین است. نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که در کل سطح سواد اطلاعاتی واقعی دانشجویان بسیار پایینتر از نصف نمره پرسش نامه است و دانشجویان در هیچ کدام از استانداردهای تعریف شده حائز نمره مطلوبی نشدهاند و آموزشهای دانشگاهی و حضور در دانشگاه تأثیری در افزایش سطح سواد اطلاعاتی پایه دانشجویان نداشتهاست.