بررسی اثر محلول پاشی پوترسین بر افزایش تحمل دانهال های گردوی ایرانی(juglans regia l.) به تنش خشکی
چکیده
به منظور بررسی اثر محلولپاشی غلظتهای مختلف پوترسین بر افزایش تحمل دانهالهای گردوی ایرانی به تنش خشکی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایۀ کاملاً تصادفی با 9 تیمار و 20 تکرار در یک گلخانۀ کاملاً کنترل شده اجرا شد. تیمارها شامل پوترسین در غلظتهای صفر، 5/0 و 1 میلیمولار و تنش خشکی در سه سطح شاهد (80 درصد ظرفیت زراعی)، تنش متوسط (50 درصد ظرفیت زراعی) و تنش شدید (20 درصد ظرفیت زراعی) بودند. نتایج مربوط به پارامترهای مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی نشان داد که محلولپاشی دانهال ها با غلظت 1 میلیمولار پوترسین با تأثیر بر پارامترهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی و بهبود فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدانی (افزایش آنزیمهای کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و گایاکول پراکسیداز) سبب افزایش تحمل دانهالهای گردوی ایرانی به تنش خشکی می شود. بیشترین میزان طول ساقه (67/35 سانتی متر)، سطح برگ (6/303 سانتی متر مربع)، محتوای نسبی آب برگ (51/58 درصد)، وزن تر کل (20/47 گرم) و کمترین نشت یونی (28/28 درصد) مربوط به تیمار 1 میلی مولار پوترسین است. مشخص شد که محلول پاشی پوترسین با غلظت 1 میلی مولار می تواند در افزایش تحمل دانهال های گردوی ایرانی (juglans regia l.) به تنش خشکی مؤثر است.