نگاهی جامعه شناختی بر مقامات بدیع الزمان همدانی

اسناد مشابه

• سیمای جامعه در مقامات بدیع الزمان همدانی

  مقاله۲۰۱۰دانشنامهدکتر سندس کردآبادی

  شناخت و تحلیل آثار ادبی و نیز زندگی آفرینندگان آن آثار بدون بررسی و تحلیل جامعهو فرهنگی که در سایه آن نشو و نما یافته اند، میسر نیست . به عبارت دیگر، تحقیق و تدقیقدر نحوه معیشت، روابط اجتماعی، باورها، شکست ها و پیروزی ها، دردها و شادی ها، و در کل،فراز و نشیب های جامعه ای که هنرمن

• سیمای جامعه در مقامات بدیع الزمان همدانی

  مقاله۲۰۱۰دانشنامهدکتر سندس کردآبادی

  شناخت و تحلیل آثار ادبی و نیز زندگی آفرینندگان آن آثار بدون بررسی و تحلیل جامعهو فرهنگی که در سایه آن نشو و نما یافته اند، میسر نیست . به عبارت دیگر، تحقیق و تدقیقدر نحوه معیشت، روابط اجتماعی، باورها، شکست ها و پیروزی ها، دردها و شادی ها، و در کل،فراز و نشیب های جامعه ای که هنرمن

• نگاهی جامعه شناختی بر مقامات بدیع الزمان همدانی

  مقاله۲۰۱۵مطالعات نقد ادبیحدیثه متولی، کتایون فلاحی

  ویژگی بارز ادبیات داستانی آن است که در ژرفنای خود بازگو کننده ی بسیاری از حقایق و اوضاع و احوال جامعه ایست که در بطن آن شکل گرفته است.لذا با نگاهی جامعه شناختی به این آثار، می توان دورنمایی کلّی از جوامعی که مولد این آثار بوده اند ترسیم نمود.از آن جا که مضمون مقامات همدانی(358ـ39

• عنصر «شخصیت» در مقامات بدیع الزمان همدانی

  مقاله۲۰۱۵ادب عربرضا افخمی عقدا، محمدصادق ضرونی

  مقامات بدیع الزمان همدانی یکی از ارزشمندترین آثار قدیم عرب به شمار می رود که به سرعت توانست مورد توجه ادبا و حتی عامة مردم قرار بگیرد، چرا که بدیع الزمان توانست با خلاقیت و هوش کم نظیر خود برای اولین بار بسیاری از عناصر داستانی نظیر شخصیت پردازی، حادثه، پیرنگ، صحنه، گفتگو، حقیقت

• تضاد طبقاتی و پیامدهای آن در مقامات بدیع الزمان همدانی

  مقاله۲۰۱۲ادب عربعلی گنجیان خناری، سمیه سادات طباطبائی

  مقامات بدیع الزمان همدانی معروف به «مقامات الکدیة» کتابی است که در قرن چهارم هجری به رشتة تحریر درآمده و از همان دوران تاکنون مورد توجه محققان بسیار واقع شده است. آنان مقامات را از ابعاد گوناگون بررسی کرده اند. ولی ویژگی ساختاری مقامات به گونه ای است که بیشتر اهتمام پژوهش گران را

• فرهنگ عامه در مقامات بدیع الزمان همدانی

  مقاله۲۰۰۵متن پژوهی ادبیکرمعلی قدمیاری

  مقامه یکی از شکل های بیانی رایج ادبیات عرب است که در قرن چهارم هجری به دست بدیع الزمان همدانی ساختاری منظم یافته و در فرهنگ و ادبیات جامعه ی اسلامی آن روزگار از پایگاه و ارج ویژه ای برخوردار بوده است . در این جستار به فرهنگ و ادبیات و اندیشه هایی پرداخته شده است که می توان گفت در