بررسی رابطه بین هوش هیجانی و سرمایه اجتماعی با میل به ماندگاری مدیران مدارس ابتدایی شهرستان لامرد
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش هیجانی و سرمایه اجتماعی با میل به ماندگاری مدیران مدارس ابتدایی شهرستان لامرد انجام شد. جامعه آماری این پژوهش متشکل از 232 نفر از مدیران مدارس ابتدایی شهرستان لامرد در سال 1394-1393 میباشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برابر 140 نفر برآورد شد که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده پرسشنامهها توزیع گردید. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه هوش هیجانی آوستین و همکاران (2004) با ضریب پایایی کلی 80/0، سرمایه اجتماعی سید نقوی (1388) با ضریب پایایی 77/0 و میل به ترک خدمت مبلی و هورنز (1977) با ضریب پایایی 89/0 مورد استفاده قرار گرفت و روایی نیز مورد تأیید متخصصان قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و ضریب رگرسیون چند متغیره استفاده شد که نتایج حاصل نشان داد؛ هوش هیجانی و سرمایه اجتماعی پیشبینی کننده معنادار میل به ماندگاری مدیران است. متغیر هوش هیجانی میتواند متغیر میل به ماندگاری را به طور معناداری پیش بینی کند. هم چنین مؤلفه های تنظیم عواطف و ارزیابی عواطف میتواند میل به ماندگاری را به طور معناداری پیش بینی نماید و بین متغیر سرمایه اجتماعی و میل به ماندگاری مدیران رابطه معناداری وجود دارد.