بررسی اثر زمان، روش آبیاری و الگوی کاشت بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام سیب زمینی در منطقه جیرفت
چکیده
این آزمایش با استفاده از کرتهای خرد شده نواری در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار در اراضی کشت و صنعت جیرفت در سال زراعی 88 – 1387 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل روش آبیاری به عنوان عامل عمودی در 2 سطح شامل آبیاری بارانی و قطرهای و زمان آبیاری به عنوان عامل افقی اصلی در دو سطح شامل آبیاری شبانه و روزانه و الگوی کاشت در 3 سطح به عنوان عامل افقی فرعی شامل فاصلهی بین ردیفهای کاشت 75 سانتیمتر با فاصله بین بوتهها 20 سانتیمتر، فاصله ردیفها 70 سانتیمتر با فاصله بین بوتهها 5/21 سانتیمتر و فاصله بین ردیفها 65 سانتیمتر و فاصله بین بوتهها 23 سانتیمتر و ارقام سیبزمینی به عنوان عامل فرعی فرعی در 2 سطح شامل ارقام ورگو و سانته بود. نتایج نشان داد روش آبیاری بر عملکرد غده سیبزمینی و راندمان مصرف آب در سطح آماری 1% اختلاف معنیداری را نشان داد و اثر آن بر تعداد غده و متوسط وزن غده در سطح 5% معنیدار شد. زمان آبیاری فقط بر عملکرد غده و راندمان مصرف آب در سطح آماری 5% اثر معنیداری را نشان داد. همچنین اثر الگوی کاشت بر عملکرد غده، وزن بیوماس و راندمان مصرف آب از لحاظ آماری در سطح 1% معنیدار شد. اثر ارقام بر تمام صفات اندازهگیری شده در سطح 1% معنیدار بود. حداکثر عملکرد غده سیبزمینی از روش آبیاری قطرهای به میزان 14/50 تن در هکتار حاصل شد که نسبت به روش آبیاری بارانی 37/22 تن در هکتار افزایش محصول داشت. آبیاری روزانه در مقایسه با آبیاری شبانه از عملکرد بالاتری برخوردار بود. بالاترین عملکرد سیبزمینی از رقم سانته با روش آبیاری قطرهای و زمان آبیاری روزانه و الگوی کاشت فاصلهی بین ردیفها 65 سانتیمتر و فاصلهی بین بوتهها 23 سانتیمتر، معادل 47/55 تن در هکتار بود که همین تیمار برای منطقه مناسب میباشد.