بررسی تأثیر چهار جیره غذایی مختلف روی برخی از شاخص های زیستی بالتوری سبز، chrysoperla carnea (steph.) (neuroptera: chrysopidae)، در شرایط آزمایشگاهی

چکیده

از آنجا که سیاست های اخیر کنترل آفات بر پایه برنامه­های کاهش مصارف سموم و اعمال شیوه­های کنترل بیولوژیک قرار گرفته است، شناخت و آگاهی از توانایی­های حشرات مفید و نقش تغذیه در بروز این توانایی­ها ضروری است. در این تحقیق تأثیر چهار رژیم غذایی مختلف شامل تخم بید غلات و لاشه‏ی حشرات کامل بید غلاتsitotroga cerealella olivier ، پوره­های شته‏ی سبز پنبه gloveraphis gossypii و شپشک آردآلود مرکبات planococcus citri risso روی برخی از شاخص‏های زیستی بالتوری سبز (steph.)chrysoperla carnea در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. تخم­های بالتوری سبز از مزارع گوجه‏فرنگی و کدوی اطراف گرگان جمع­آوری شدند. کلنی شکارگر به منظور خالص‏سازی و همگن کردن آن از نظر تغذیه، 5 نسل متوالی روی تخم شب‏پره‏ی مدیترانه­ای آرد پرورش داده شدند. لاروهای به دست آمده به صورت انفرادی و در دمای 2 ± 26 درجه‏ی سانتیگراد، رطوبت نسبی 5 ± 60 درصد و دوره‏ی نوری 8 :16 ساعت روشنایی و تاریکی نگهداری و با طعمه‏های مورد نظر تغذیه شدند. حشرات کامل نیز به صورت یک جفت نر و ماده در داخل لوله­های پولیکا ((p.v.c. با غذای مصنوعی شامل مخمر و ساکارز تغذیه شدند. نتایج نشان داد که تغذیه از تخم بید غلات و شته‏ی سبز پنبه باعث کاهش طول دوره­ها‏ی لاروی ( 11/0 ± 72/6 و 09/0 ± 91/6 روز) و شفیرگی (07/0 ± 21/7 و 07/0 ± 46/7 روز) و نیز کاهش میزان مرگ و میر لاروها در مقایسه با لاشه‏ی حشرات کامل و شپشک آرد‏آلود مرکبات شد بنابر­این جهت پرورش بالتوری سبز مناسب‏تر تشخیص داده شدند. نوع طعمه­ی مورد استفاده در دوره­ی لاروی، تأثیر معنی­داری روی شاخص­های زیستی حشرات کامل نداشت. نامطلوب بودن لاشه­ی حشرات کامل بید غلات از نظر فیزیکی (مانند وجود فلس روی بدن) و یا چسبناک بودن سطح بدن پوره­های شپشک آردآلود مرکبات باعث عدم توانایی لازم لاروهای سن اول بالتوری در تغذیه از آنها شد و در نتیجه، دوره‏ی لاروی شکارگر طولانی­تر شد و میزان مرگ و میر آنها افزایش یافت و بنابر این به عنوان غذای نامطلوب برای پرورش انبوه شکارگر تشخیص داده شدند.