فسیل شدگی در یادگیری زبان دوم: راهبردهای اجتناب برای فارسی آموزان غیرفارسی زبان- مریم اسلامی- اعظم استاجی
چکیده
فسیلشدگی در یادگیری زبان دوم:راهبردهای اجتناب برای فارسیآموزان غیرفارسیزبان مریم اسلامی[1]اعظم استاجی[2]تاریخ دریافت: 17/7/92تاریخ تصویب: 24/12/93 چکیده پدیده فسیلشدگی یا ثبات غلط در زبان میانی برای اولین بار توسط سلینکر در 1972 مطرح شد. این پدیده در زبان دوم زبانآموز رخ میدهد و یکی از ویژگیهای زبان دوم زبانآموز است که ناشی از انحراف از هنجارهای گویشور بومی زبان و عدم رشد زبان دوم است. این پژوهش به عامل فسیلشدگی یا ثبات غلط، عوامل مهم در این پدیده، و انواع آن در سطوح مختلف زبانی پرداخته است و همچنین با ذکر نمونههایی از خطاهای فارسیآموزان روسیزبان، انواع فسیلشدگی در سطوح مختلف زبانی را در این دسته از فارسیآموزان مورد تبیین قرار داده است. نمونه خطاهای ذکرشده از انشاهای نوشتاری فارسیآموزان روسیزبان که در سطح میانی فارسیآموزی هستند، استخراج شده است. در نهایت، راهبردهای کاهش این عامل مؤثر در فرایند یادگیری زبان دوم، بهمنظور بهرهگیری از آن در آموزش مؤثر فارسی به غیرفارسی زبانان بحث شده است. با توجه به اهداف این پژوهش، نتیجه حاصل از درک و شناخت این عامل مؤثر در فرایند یادگیری زبان فارسی در درک و رشد بهتر این زبان برای غیرفارسیزبانان مؤثر خواهد بود. همچنین بهرهگیری از شیوههای ارائه شده در اجتناب از این عامل در زبان فارسی بهعنوان زبان دوم، سبب بهبود و رشد بهتر فرایند زبانآموزی در فارسیآموزان غیرفارسیزبان میگردد. واژههای کلیدی: فسیل شدگی، ثبات غلط، زبان بینابین، فارسی بهعنوان زبان دوم، فارسیآموزان روسیزبان[1] کارشناس ارشد زبان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد (نویسنده مسئول)؛ ma_es660@alumni.um.ac.ir[2] دانشیار گروه زبان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد؛ estagi@um.ac.ir