تأثیر موسیقی درمانی بر توجه انتخابی کودکان دارای اختلال نارسایی توجه ـ بیش فعالی
چکیده
هدف: هدف این پژوهش، بررسی تأثیر موسیقیدرمانی بر توجه انتخابی کودکان دارای اختلال نقصتوجه ـ بیشفعالی شهر شیراز در سال تحصیلی 88-89 بود. روش: این پژوهش که از نوع مطالعات تجربی ـ مداخلهای بود به صورت پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل انجام شد، 40 دانشآموز پسر پایههای چهارم و پنجم دارای اختلال نقصتوجه ـ بیشفعالی بر اساس ملاکهای تشخیصی dsmiv با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب و به صورت تصادفی تعادلی به دو گروه مساوی تقسیم شدند و مداخله فعالیتهای موسیقیایی (شامل برنامه موسیقی درمانی براساس نظریه ارف شولورک) در گروه آزمایش به مدت 12جلسه 90 دقیقهای اجرا شد. برای هر دو گروه قبل و بعد از اجرای مداخلات، آزمون توجه انتخابی (استروپ) که به صورت نرمافزار تهیه شده بود به منظور سنجش توجه انتخابی اجرا شد. تجزیه و تحلیل دادهها برحسب روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون تی وابسته صورت گرفت. یافتهها: مقایسه میانگین نمرات در دو گروه کنترل و آزمایش دانشآموزان دارای اختلال نقصتوجه ـ بیشفعالی نشان داد که افزایش نمرات پسآزمون در تمامی موارد (زمان واکنش و نمره تداخل) در گروه آزمایش بیش از گروه کنترل بود و تفاوت معناداری در زمان واکنش همخوان (0001/0p<)، ناهمخوان (0001/0p<) و نمره تداخل (007/0p<) مشاهده شد. نتیجهگیری: با استناد به دادههای به دست آمده میتوان نتیجه گرفت، اجرای برنامه موسیقیدرمانی، بر توجه انتخابی دانشآموزان دارای اختلال نقصتوجه ـ بیشفعالی اثر مثبت دارد.