مقاله

شبهات ظاهرگرایان در فهم قرآن

چکیده

این متن در صدد نقد و بررسی و پاسخ به شبهات ظاهرگرایان در فهم و تفسیر قرآن است. فهم و برداشت از قرآن، در طول تاریخ تفسیر، گرفتار دو رویکرد نادرست بوده است؛ تأویل گرایی بی ضابطه و برداشت های باطنی و دیگر جمود و سطحی نگری و ظاهرگرایی که به تعطیل شدن عقل در مقام فهم قرآن و کند شدن حرکت علمی انجامید. نویسنده، نخست به تبیین این رویکرد و ارائه نمونه هایی از آن پرداخته و سپس شبهات کلی ظاهرگرایان در مقام اعتقاد و استدلال را که زمینه ساز انحراف و اشتباه آنان در تفسیر گردیده مانند: استناد به روایات نهی از تفسیر به رأی، ظنّی بودن تفسیر عقلی، وظیفه پیامبر بودن تبیین آیات، بی نیازی از عقل به دلیل جامع بودن قرآن، خطاپذیری و ناتوانی عقل در مقام تفسیر، منحصر بودن آگاهی از تأویل در »راسخان در علم«، و عدم حجیّت ظواهر قرآن مطرح کرده و به تفصیل بدانها پاسخ داده است.

اسناد مشابه