اثر آللوپاتی بقایای اندام های آفتابگردان (helianthus annuus l.) بر تجمع ماده خشک و تولید بذر تاج خروس ریشه قرمز (amaranthus retroflexus)
چکیده
بهمنظور ارزیابی اثرات آللوپاتیک بقایای حاصل از اندام های آفتابگردان (در مراحل رشدی مختلف و با مقادیر متفاوت) بر تاجخروس ریشه قرمز آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز در سال 1387-1388 اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل بقایای حاصل از اندامهای مختلف آفتابگردان در چهار سطح بقایای حاصل از برگ، ساقه، ریشه و کل اندامها، مقدار بقایای اضافه شده به خاک در پنج سطح شامل صفر (شاهد یا عدم مصرف بقایا)، 50، 100، 150 و 200 گرم در مترمربع و بقایای مراحل مختلف رشدی آفتابگردان در سه سطح شامل شامل مراحل رویشی، گلدهی و پر شدن دانه بودند. نتایج نشان داد که افزودن بقایای اندامهای آفتابگردان و بهویژه مقادیر آنها به خاک، دارای اثر کاهشی معنیدار بر خصوصیات رویشی و زایشی تاجخروس بود. بیشترین کاهش سطح برگ، وزن خشک برگ و ساقه، وزن هزار دانه و تولید دانهی تاجخروس با اضافه کردن 200 گرم بقایای برگی آفتابگردان، به ترتیب معادل 29/54، 33/64، 14/58، 98/50 و 49/71 درصد حاصل شد. وزن خشک برگ و تولیـد بذر تاجخروس حساسیت بیشتری در برابر میزان بقایای آفتابگردان نسبت به سایر صفات از خود نشان دادند. در اثر بقایای آفتابگردان، تودهی بذری تولیدی تاجخروس (در نتیجه بذر اضافه شده به بانک بذر خاک) نیز از 24 تا 70 درصد کاهش یافت. بقایای برگ آفتابگردان در مرحلهی رویشی بیشترین اثر کاهشی را بر صفات مورد بررسی و به خصوص میزان بذر اضافه شده به بانک بذر خاک داشت.