مقایسه تاثیر پروبیوتیک های pediococcus acidilactici و lactococcus lactis بر نرخ بازماندگی و برخی فاکتورهای ایمنی میگوی وانامی (litopenaeus vannamei)
چکیده
تأثیر پروبیوتیکهای pediococcus acidilactici و lactococcus lactis بر نرخ بازماندگی و برخی فاکتورهای ایمنیمیگوی وانامی(l. vannamei) در یک دورهی پرورش 3 ماهه ارزیابی گردید. تیمارها شامل تیمار شاهد، تیمار پدیوکوکوس و تیمار لاکتوکوکوس بود که پروبیوتیکها در تیمارهای پروبیوتیکی، با دوز 10 به توان 9 در جیره غذایی استفاده شد. . نتایج نشان داد که استفاده از پروبیوتیکها باعث افزایش نرخ بازماندگی گردید که بیشترین میزان در تیمار پدیوکوکوس و پس از آن لاکتوکوکوس بود (05/0p≤). بهترین عملکرد ایمنی در تیمارهای تغذیه شده با پروبیوتیکها مشاهده شد، فعالیت فنولاکسیداز، میزان پرتئین تام و گلوبولین همولنف در تیمارهای پروبیوتیکی دارای اختلاف معنیداری با تیمار شاهد بودند (05/0p≤)، در حالی که دارای تاثیر قابل ملاحظهای بر فعالیت لیزوزیم نداشت (05/0p≥). در مجموع پروبیوتیک پدیوکوکوس بهترین عملکرد را در افزایش پاسخهای ایمنی و نرخ بازماندگی میگو نشان داد.