بررسی رابطه بین سطح افشای داوطلبانه و هزینه سرمایه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
چکیده
شرکت ها از افشای داوطلبانه در جهت آگاه سازی هرچه بیش تر و کاهش برداشت نامطلوب ذینفعان در مورد چشم اندازهای آتی شرکت، بهره می برند. ارائه اطلاعات داوطلبانه در مورد شناسایی، اندازه گیری و افشای اقلام حسابداری در صورتهای مالی باعث جذب سرمایهگذاران می شود و به طور مؤثری به بهبود وضعیت مالی و چهره مدیریتی شرکت کمک میکند. هدف این پژوهش، بررسی اثرات سطح افشای داوطلبانه بر هزینه سرمایه شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. برای اندازهگیری متغیر سطح افشای داوطلبانه، از چک لیست بوتوسان (1997) تعدیل شده به وسیله کاشانیپور و همکاران (1388) استفاده شد که شامل 71 شاخص در شش بخش کلی پیشینه اطلاعاتی، خلاصهای از نتایج مهم تاریخی، آمارههای اصلی غیرمالی، اطلاعات بخشها، اطلاعات پیشبینی و بحث و تحلیل مدیریت است. همچنین، اندازهگیری هزینه سرمایه، با استفاده از مدل گوردون انجام شده است. در راستای دستیابی به اهداف پژوهش، اطلاعات 122 شرکت برای دوره زمانی 1382 لغایت 1390 مورد بررسی قرار گرفته و فرضیه های پژوهش، از طریق رگرسیون چند متغیره با استفاده از داده های ترکیبی آزمون شد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که بین سطح افشای داوطلبانه و هزینه سرمایه شرکت ها در بورس اوراق بهادار تهران، رابطه معناداری وجود ندارد.