ویراساینس.
مقاله

مقایسه ی تغییرات همودینامیک حین و بعد از عمل جراحی پیوند عروق کرونر قلب با دو روش بیهوشی عمومی با پروپوفول و ایزوفلوران

کیوان باقری، دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران سید محمدرضا صفوی، دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران فهیمه محب محمدی، دانشجوی پزشکی، دانشکده ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

مقدمه: با توجه به اهمیت تغییرات همودینامیک حین و پس از عمل جراحی بای پس عروق کرونر و اثرات مهم این تغییرات بر روی عوارض پس از جراحی و با توجه به این که مطالعه ای جهت مقایسه ی اثرات دو داروی پروپوفول و ایزوفلوران بر روی تغییرات همودینامیک مربوط به عمل بای پس عروق کرونر انجام نشده بود، مطالعه ی حاضر با هدف بررسی و مقایسه ی اثرات این دو دارو انجام شد. روش ها: این مطالعه، یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی بود که در سال 1393 در بیمارستان شهید دکتر چمران اصفهان، بر روی 89 نفر از بیماران با محدوده ی سنی 70-40 سال که تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر قلب قرار گرفته بودند، انجام شد. افراد مورد مطالعه، در دو گروه دریافت کننده ی ایزوفلوران و پروپوفول تقسیم شدند و تغییرات همودینامیک حین عمل بای پس عروق کرونر قلب، هر 30 دقیقه تا پایان عمل و بعد از عمل بای پس عروق کرونر قلب در بخش مراقبت های ویژه هر دو ساعت تا شش ساعت بررسی و مقایسه گردید. یافته ها: بر اساس آزمون repeated measures anova (repeated measures analysis of variance)، تفاوت دو گروه از نظر فشار خون سیستول (475/0 = p)، فشار خون دیاستول (885/0 = p)، ضربان قلب (130/0 = p)، فشار نبض (572/0 = p) و درصد اشباع اکسیژن شریانی (425/0 = p) در 10 نوبت اندازه گیری (به ترتیب قبل از پمپ، شروع پمپ، 30، 60، 90 و 120 دقیقه بعد از شروع پمپ، بلافاصله بعد از اتمام پمپ و 2، 6 و 8 ساعت بعد از ورود به بخش مراقبت های ویژه) معنی دار نبود. نتیجه گیری: در مطالعه ی حاضر، دو داروی ایزوفلوران و پروپوفول موجب اختلاف معنی داری در متغیرهای همودینامیک قبل، حین و بعد از عمل بای پس عروق کرونر قلب نشدند.

اسناد مشابه