شیوع hypernasality بعد از جراحی اولیه ی شکاف کام در کودکان مبتلای متولد شده مراجعه کننده به تیم شکاف کام
چکیده
مقدمه: اطفالی که با شکاف کام به دنیا می آیند نیازمند مداخلات طولانی مدت و تیمی می باشند. یکی از این مداخلات، ترمیم اولیه ی شکاف کام می باشد که این جراحی باعث توانایی های گفتاری و شنوایی می باشد. با این حال یکی از مشکلات پایدار پس از جراحی، hypernasality می باشد و از شیوع بالایی برخوردار است. هدف این مطالعه، بررسی شیوع hypernasality و تعیین عوامل مؤثر در افزایش و کاهش شیوع آن بود. روش ها: در این بررسی پرونده ی بیماران مراجعه کننده به تیم شکاف کام از بایگانی استخراج و کودکان 3 تا 10 سال وارد مطالعه شدند. جنس، وسعت شکاف، سن جراحی، عوارض پس از عمل، تکنیک جراحی به کار رفته و ارتباط این متغیر ها با شیوع hypernasality مورد مطالعه قرار گرفت. یافته ها: در این مطالعه، 165 بیمار در سن 10-3 سال مورد بررسی قرار گرفتند. 2/61 درصد بیماران پسر و 3/38 درصد دختر بودند. شیوع hypernasality در بررسی ما 9/70 درصد بود. شیوع و شدت hypernasality در دختران و پسران تفاوت معنی داری نداشت (85/0 = p). وسعت شکاف کام در 8/21 درصد از بیماران در حد کام نرم (soft plate)، 4/16 درصد کام نرم و سخت (soft and hard plate)، 40 درصد کام نرم و سخت و شکاف لب یک طرفه (unilateral cleft lip یا ucl)، 2/18 درصد کام نرم و سخت و شکاف لب دو طرفه (bilateral cleft lip یا bcl) و 6/3 درصد در حد زیر مخاطی (submacosal) بود. رابطه ی معنی داری بین وسعت شکاف کام و hypernasality یافت نشد (71/0 = p). شیوع hypernasality به طور معنی داری در استفاده از تکنیک langen back بیشتر از سایر تکنیک های جراحی به کار رفته بود (03/0 > p). شیوع hypernasality در کودکانی که در سنین بالاتر جراحی شده بودند، به طور معنی داری بیشتر بود (05/0 > p). نتیجه گیری: شیوع hypernasality در جمعیت مورد مطالعه ی ما در مقایسه با سایر مراکز بالا بود.