(ارائه ی مدل پهنه بندی خطر زمین لغزش و عوامل مؤثر بر آن با استفاده از ژئومورفولوژی کمّی (مطالعه ی موردی: منطقه ی سانیچ یزد
چکیده
زمینلغزش را میتوان به عنوان یکی از چالشهای مهم طبیعی و انسانی در نظرگرفت که هم عرصههای طبیعی و هم جوامع بشری متأثر از آن است. عوامل متعددی همچون ویژگیهای فیزیکی حوزهی آبخیز، زمینشناسی، خاکشناسی، هواشناسی و هیدرولوژی از جمله مهمترین عوامل طبیعی مؤثر در وقوع زمینلغزش است. پهنهبندی زمینلغزش، در مدیریت این پدیده و برنامهریزی برای کاهش خسارتهای ناشی از آن نقش قابل توجهی دارد. تاکنون روشهای مختلفی برای این پهنهبندی زمینلغزش استفاده و بررسی شدهاست. در این مطالعه برای پهنهبندی این خطر، از پارامترهای ژئومورفومتری که در مدلسازی رقومی عوارض سطح زمین به کار میرود، استفاده شدهاست؛ بدین منظور ابتدا با استفاده از تفسیر چشمی عکسهای هوایی، موقعیت زمینلغزشهای واضح، مشخص و نقشهی آن، در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی تهیهشد. سپس با استفاده از مدل رقومی ارتفاع، پارامترهای ژئومورفومتری در محدودهی زمین لغزشها، با یک شبکهی نمونهبرداری تصادفی متراکم استخراج و در تحلیل اهمیت این پارامترها، از درخت تصمیم استفاده شد. سپس با استفاده از نقشهی پارامترهای ژئومورفومتری در کل منطقه، نقشهی زمینلغزش برای کل محدودهی مورد مطالعه تعمیم داده شد. ارزیابی نتایج به دست آمده، نشان میدهد که پهنهبندی رقومی زمینلغزش با استفاده از پارامترهای ژئومورفومتری، دارای دقت ۲/۸۸ درصد است. از بین دادههای مورد استفاده، ۲۰ درصد دادهها برای آزمون کنار گذاشته شد. دقت ارزیابی نتایج به دست آمدهی مدل بر روی دادههای آزمون، ۴/۷۴ درصد است. از بین پارامترهای مورد استفاده، پارامترهای شیب به صورت ۱۰۰ درصد، انحنای کل با ۷۹ درصد و انحنای عمومی با ۱۱ درصد از بیشترین تأثیر و اهمیت در مدل برخوردار است.