مقایسه اثر پلی اکریل آمید و پلی وینیل استات بر اصلاح ویژگی های فیزیکی خاک و بهبود جوانه زنی گندم در سازندهای مارنی
چکیده
مارنها از مهمترین سازندهای زمینشناسی حساس به فرسایش هستند که بهدلیل ناپایداری ساختمان خاک، حاصلخیزی کم و ذخیره رطوبتی اندک، استقرار پوشش گیاهی دایمی در آنها دشوار است. پلیمرها بهعنوان یکی از گزینههای اصلاحی برای حفظ منابع خاک در این عرصهها قابل بررسی میباشند. این مطالعه بهمنظور مقایسه اثر پلیاکریلآمید و پلیونیلاستات در اصلاح ویژگیهای فیزیکی خاک و بهبود جوانهزنی در سازندهای مارنی انجام شد. پلیاکریلآمید و پلیونیلاستات در چهار سطح (صفر، 3/33، 6/66 و 100 کیلوگرم در هکتار) به سطح نمونههای خاک در سه نوبت پاشیده شد. در کل 32 جعبه تهیه و بذرهای گندم در خاک پلیمری شده کشت شدند. ویژگیهای فیزیکی خاک و جوانهزنی در خاکهای پلیمریشده پس از پنج رخداد باران شبیهسازیشده (با شدت 40 میلیمتر بر ساعت به مدت 30 دقیقه) اندازهگیری شدند. آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در چهار تکرار انجام گرفت. با افزایش مقدار مصرف هر دو پلیمر، اندازه خاکدانه، پایداری خاکدانه و هدایت هیدرولیکی اشباع روندی افزایشی نشان دادند و در مقابل جرم مخصوص ظاهری و مقاومت مکانیکی خاک بهطور قابل ملاحظهای کاهش یافتند. ظرفیت نگهداری آب خاک و آب قابل دسترس با مصرف پلیآکریلآمید کاهش یافت ولی تحت تأثیر مصرف پلیوینیلاستات قرار نگرفت. این پژوهش نشان داد که پلیوینیلاستات اثربخشی پایاپایی با پلیاکریلآمید در بهبود ویژگیهای فیزیکی خاک مارنی دارد و در مقابل موجب کاهش ظرفیت نگهداری آب خاک نمیگردد. بنابراین، پلیوینیلاستات میتواند جایگزینی مناسب برای پلیآکریل آمید در عرصههای مارنی در نظر گرفته شود.