تعیین شاخص های سلامت روانی- اجتماعی در کودکان و نوجوانان استان کهگیلویه و بویر احمد
چکیده
زمینه و هدف: نزدیک به یک دهه است که سازمان جهانی بهداشت تلاش کرده تعریف واحدی از سلامت روانی ـ اجتماعی ارایه دهد، اما به دلیل پیچیدگی ابعاد روانی ـ اجتماعی و بافت فرهنگی جوامع مختلف، تعریف و شاخص واحدی ارایه نشده است، هدف از پژوهش حاضر، تعیین شاخصهای سلامت روانی ـ اجتماعی کودکان و نوجوانان استان کهگیلویه و بویراحمد بود. روش بررسی: پژوهش حاضر به روش ترکیبی(کمی و کیفی) انجام گردید. در بخش کیفی پژوهش از تکنیک دلفی استفاده شد. در پژوهش کنونی تعداد 31 نفر از کارشناسان حوزه کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی از سراسر استان کهگیلویه و بویراحمد به روش گلوله برفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. اطلاعات اولیه برای انجام روش دلفی در سه مرحله از طریق پنل دلفی متشکل از کارشناسان سازمان بهزیستی استان کهگیلویه و بویراحمد جمعآوری گردید. در نهایت با استفاده از روش تحلیل عاملی دادههای کمی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: مهمترین شاخصهای سلامت روانی ـ اجتماعی در چهار مولفه؛ درون فردی ( خود آگاهی هیجانی، جرأتورزی و احترم به خود)، بینفردی (مشارکت، مسئولیت پذیری اجتماعی و روابط اجتماعی)، استرس(مدیریت استرس و کنترل هیجان) و سازگاری (انعطاف پذیری و شادی) قرار گرفتند. کم رنگ شدن تبعیضهای جنسیتی و ارتقاء سطح سواد والدین از مهمترین نقاط قوت و فقدان استانداردهای لازم در مهد کودکها، عدم مشارکت نوجوانان در تصمیمگیریها، فقدان مهارتهای اجتماعی در خانوادهها از نقاط ضعف سلامت روانی ـ اجتماعی بود. نتیجهگیری: در شرایط درست و به منزله ی پیشگیری از عواقبی که در انتظار کودکان و نوجوانان است، سازمانهای متولی باید در یک چشم انداز امیدوارکننده، کودکان و نوجوانان را آنچنان بپرورند که بتوانند پاسخگوی نیازهای حرفه ای جامعه باشند و خود را در مقابل آنها مسئول و متعهد بدانند.