ویراساینس.
مقاله

اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر خودمراقبتی و نشانه های افسردگی و اضطراب در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲: یک مطالعه موردی

نسیم صمدزاده، nasim samadzade department of clinical psychology, faculty of psychology and educational sciences, university of tabriz, tabriz, i. r. iran.تبریز، خیابان امام، فلکه دانشگاه، دانشگاه تبریز حمید پورشریفی، hamid poursharifi جلیل باباپور خیرالدین، jalil poursharifi

چکیده

سابقه و هدف: دیابت یک بیماری مزمن با عوارض نامطلوب است. علاوه بر عوارض جسمی، برخی مشکلات روانشناختی به ویژه افسردگی و اضطراب در افراد مبتلا به دیابت شایع است. هدف از اجرای پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر خودمراقبتی و نشانه های افسردگی و اضطراب در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 است.مواد و روش ها: این پژوهش در چارچوب طرح تجربی تک موردی اجرا گردید. این مطالعه بر روی 3 نفر از زنان دیابتی مراجعه کننده به انجمن دیابت شهر تبریز طی سال 1392 که در خرده مقیاس افسردگی و اضطراب مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (dass) در طبقه شدید و خیلی شدید قرار می گرفتند، انجام شد. مراحل مداخله در 8 جلسه به صورت انفرادی بر روی شرکت کنندگان اجرا شد. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه خلاصه ای از رفتارهای مراقبت از خود (sdsc) و dass استفاده شد. نتایج: میزان درصد بهبودی، اندازه اثر و هم چنین تحلیل های نموداری نشان داد که درمان شناختی رفتاری موجب افزایش رفتارهای خودمراقبتی، کاهش نشانه های افسردگی و کاهش نسبی نشانه های اضطراب در زنان مبتلا به دیابت نوع دو می شود.نتیجه گیری: متخصصان بالینی با بهره گیری از مداخله های روانشناختی مؤثر از جمله درمان شناختی رفتاری می توانند موجب افزایش خلق، کاهش اضطراب و پایبندی بیشتر به توصیه های درمانی شوند و از این طریق به پیشگیری از عوارض دیابت کمک کرده و گامی مؤثر در جهت افزایش سطح بهداشت روانی و جسمی این بیماران بردارند.

اسناد مشابه