«جامعه شناسی زبان» یا «برنامه ریزی زبان»؟ بررسی و نقد کتاب جامعه شناسی زبان (برنامه ریزی زبان فارسی و نگرش های زبانی)
چکیده
چکیده در این مقاله کتاب «جامعهشناسی زبان (برنامهریزی زبان فارسی و نگرشهای زبانی)»، نوشته نگار داوری اردکانی با همکاری آذردخت جلیلیان، بررسی و نقد شده است. در این راستا، هم به ساختار و جنبههای صوری کتاب و رعایت اصولِ پژوهش و نگارش علمی توجه شده، و هم به محتوای کتاب و آنچه در آن آمده است. به طور کلی میتوان گفت آن بخشهایی از کتاب که حاصل و نتایج کارهای میدانی مولف اصلی آن را بیان میکند، دارای نکتهها و یافتههای سودمند و درخور توجه بسیاری برای برنامهریزی زبان فارسی است. از نظر صوری، بر کتاب ایرادهایی چون بیتوجهی به جدانویسی، سرهمنویسی، رعایت نکردن نیمفاصله، رعایت نکردن اصول ارجاعدهی،... مترتب است. از نظر محتوایی هم برخی از مطالب مطرحشده شتابزده، نامنسجم و نامفهوم به نظر میرسد. همچنین تکرار چندباره برخی از مطالب در جاهای مختلف کتاب برای خواننده پرسشبرانگیز است. زبان ترجمهای بخشهایی از مطالب کتاب، نقل حجم بزرگی از مطالب نویسندگان دیگر، برابرهای غیردقیق برای برخی از اصطلاحات و واژههای غیرفارسی، از دیگر ایرادهای محتوایی کتاب است.