اثر بخشی آموزش شناختی- رفتاری گروهی به شیوه الیس بر کاهش باورهای محدودکننده انتخاب همسر در دانشجویان دختر
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش شناختی-رفتاری گروهی به شیوه الیس بر کاهش باورهای محدودکنندهی انتخاب همسر در دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد انجام شد. 500 دانشجو از بین دانشجویان به روش تصادفی چند مرحلهای انتخاب شدند و مقیاس باورهای محدودکنندهی انتخاب همسر (cbms) را تکمیل نمودند. از این تعداد 30 دانشجو که نمرهی آنها در این مقیاس 5/1 انحراف معیار بالاتر از میانگین و فاقد سابقهی بیماری روانی بودند، به روش انتساب تصادفی ساده به دو گروه آزمایش و کنترل واگذار شدند. پرسشنامه باورهای محدودکننده انتخاب همسر به عنوان پیش آزمون در مورد هر دو گروه اجرا شد. به گروه آزمایش 8 جلسه آموزش شناختی-رفتاری گروهی به مدت 90 دقیقه، دوبار در هفته ارائه شد. دو هفته بعد از آخرین جلسه آموزشی از هر دو گروه آزمایش و کنترل پس آزمون به عمل آمد. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که آموزش شناختی-رفتاری، باعث کاهش چهار تا از شش باور محدودکنندهی انتخاب همسر «هم خوابی»، «یکی و تنها یکی»، «متضادها یکدیگر را کامل می کنند» و «آرمان گرایی» در دانشجویان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است و این آموزش تأثیری در باورهای «اطمینان کامل» و «آسانی تلاش» نداشته است.بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که آموزش شناختی-رفتاری به شیوه ی الیس میتواند تاحدودی قید و بندها و باورهای غیرمنطقی انتخاب همسر را کاهش دهد.