انعکاس ریشههای تمدن ایرانی در شعر عارف قزوینی
چکیده
شاخصهای فرهنگی هر سرزمین و نمونههای آن یکی از عناصر مهم ادبیات و بهویژه شعر بهشمار میرود. به تعبیر دیگر مطالعه چنین عناصری در حوزه ادبیات تحقیقی در بنمایهها و درونمایههای ملت و تاریخ آنها در زمینههای گوناگون میباشد که در جای خود از اهمیت ویژهای برخوردار است به طوری که پرده از از اندیشه، باور و فرهنگ حاکم بر دوران برمیدارد. حال اگر این موارد با بیان و تعبیر زیبای شاعرانه همراه شود میتواند به ما در تقویت و نگهداری چنین پشتوانههای با ارزشی کمک شایانی کند. عارف قزوینی از جمله شاعران ردیف اول شعر مشروطیت است که در زمینهی شعر و ترانههای ملی و میهنی به عنوان شاعر ممتاز دوران خود شناخته میشود. در این مقاله نگارنده برآن است که ریشههای فرهنگ و تمدن ایرانی را در سرودههای عارف در زمینههای ایراندوستی، زبان، تاریخ، اساطیر و دیگر شاخصهای فرهنگی مورد کندوکاو قرار دهد و این برداشت حاصل میشود که او به دنبال یافتن ایرانی بر اساس الگوهای وطنی بود.. هر یک از این بخشها اجزای مهم و سازنده ملیت و هویت هر کشوری را تشکیل میدهند؛ به گونهای که باحذف هر یک، یکی از پایههای ملی نیز از بین خواهد رفت.