بررسی قدرت باورهای فراشناختی معیوب برای پیش بینی نگرش های ناکارآمد در بیماران قلبی-عروقی سالمند و غیرسالمند
چکیده
اهداف: پژوهش حاضر با هدف تبیین نگرش های ناکارآمد بیماران قلبی و عروقی بستری در بیمارستان از طریق باورهای فراشناختی معیوب به اجرا درآمد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی در سال 1391 در بیمارستان شریعتی اصفهان انجام شد. جامعه آماری پژوهش را بیماران قلبی-عروقی بستری در بیمارستان شریعتی اصفهان تشکیل دادند که از میان آنها 87 نفر بیمار قلبی-عروقی به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش را پرسشنامه باورهای فراشناختی معیوب (ولز و کارترایت-هاتن) و مقیاس نگرش های ناکارآمد (وایزمن و بک) تشکیل می داد. داده ها با نسخه 18 نرم افزار spss و با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که به ترتیب نیاز به کنترل افکار دارای توان پیش بین معنادار برای رضایت دیگران (0/05>p)، باورهای مثبت درباره نگرانی و کنترل ناپذیری نگرانی دارای توان پیش بین معنادار برای تمرکز بر خود (0/05>p)، باورهای مثبت درباره نگرانی دارای توان پیش بین معنادار برای کمال گرایی (0/01>p)، کنترل ناپذیری نگرانی و اطمینان شناختی دارای توان پیش بین معنادار برای نیاز به تأیید دیگران (0/01>p) و باورهای مثبت درباره نگرانی دارای توان پیش بین معنادار برای تمرکز بر موفقیت (0/05>p) هستند. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که باورهای فراشناختی معیوب، توان پیش بینی کنندگی نگرش های ناکارآمد را دارد که برای سلامتی بیماران قلبی-عروقی خطرآفرین است.