تاثیر هشت هفته تمرین هوازی تداومی و تناوبی شدید بر سطوح sirt۳ بافت عضله اسکلتی موش های صحرایی چاق ویستار
چکیده
هدف: سیرت 3 یکی از اعضای خانواده پروتئین دی استیلازهای سیرتوئین است که در میتوکندری قرار دارد و عملکرد میتوکندری را تنظیم می کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی تداومی و تناوبی شدید بر سطوح sirt3 بافت عضله اسکلتی موش صحرایی چاق ویستار بود. روش پژوهش: 24 موش صحرایی بطور تصادفی به چهار گروه 6 تایی: 1) چاق- تمرین تناوبی (hiit)؛ 2) چاق- تمرین تداومی (ct)؛ 3) کنترل چاق (ob) و 4) کنترل غیرچاق (cont.) تقسیم شدند. طی دوره تحقیق به موشهای گروه های 1، 2 و 3 غذای پرچرب داده شد. پس از آشناسازی، موش های گروه ct و hiit به مدت هشت هفته سه جلسه در هفته به ترتیب تمرین تداومی هوازی و تمرین تناوبی با شدت بالا را انجام دادند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، موشها تشریح شدند . نتایج: بررسی وسترن بلاتینگ نشان داد که میزان سیرت 3 عضله نعلی در گروه های hiit و ct نسبت به گروه های ob و cont. بطور معنی داری بیشتر بود (05/0< p). همچنین میزان سیرت 3 گروه hiit نسبت به گروه ct بیشتر بود که البته معنی دار نبود. همچنین تفاوت معنی داری بین میزان سیرت 3 گروه ob و cont. مشاهده نشد؛ با این حال میزان سیرت 3 در گروه ob کمتر بود . نتیجهگیری : به نظر می رسد استفاده از تمرینات hiit می تواند به اندازه تمرینات تداومی بر عملکرد میتوکندری بافت عضلانی و در نهایت بر طول عمر بویژه در افراد چاق موثر باشند و باعث افزایش فاکتورهای مهمی همچون سیرت 3 شوند.