بررسی توان پیش بینی کنندگی شکایت های جسمی و روانی توسط نگرش کارکنان نسبت به مسائل ایمنی در شرکت ذوب آهن اصفهان

فریبا کیانی، f kiani student research committee, ilam university of medical sciences, ilam, iran.کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران. محمدرضا خدابخش، mr khodabakhsh young researchers and elite club, mashhad branch, islamic azad university, mashhad, iranدانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، مشهد، ایران

چکیده

زمینه و هدف: کارکنان در محیط های کاری اغلب از تجربه نشانه های متعدد جسمی و روانی شکایت می کنند که به لحاظ طبّی قابل توضیح نیست. هدف از این پژوهش تعیین قدرت پیش بینی کنندگی شکایت های جسمی و روانشناختی توسط نگرش کارکنان نسبت به مسائل ایمنی بود. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع مطالعات همبستگی است. نمونه متشکل از 189 نفر از کارکنان شرکت ذوب آهن اصفهان در سال 91-1390 بود که به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شده و به پرسش نامه های خصوصیات دموگرافی، نگرش نسبت به مسائل ایمنی از مانتینیو (2005)، شکایت های جسمی و روانی از بارلینگ و همکارانش (2002) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از محاسبه ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل چند متغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که رابطه درونی معنی داری بین نگرش نسبت به مسائل ایمنی و شکایت های جسمی و روانی وجود دارد (01/0p<). همچنین تحلیل چند متغیره نشان داد که متغیر نگرش نسبت به مسائل ایمنی به ترتیب حدود 12% و 29% از شکایت های جسمی و روانی را پیش بینی کرد (01/0p<). نتیجه گیری: نتایج این پژوهش از اهمیت متغیر نگرش نسبت به مسائل ایمنی در پیش بینی شکایت های جسمی و روانی در کارکنان حمایت می کند.