تعیین ترکیب شیمیایی، تولید گاز و فراسنجه های تخمیر آزمایشگاهی تفاله گوجه فرنگی و پوست پسته عمل آوری شده با قارچ پلوروتوس ساجور کاجو
چکیده
این پژوهش به منظور بررسی ترکیب شیمیایی، تولید گاز و فراسنجههای تخمیر آزمایشگاهی تفاله گوجهفرنگی و پوستپسته عملآوری شده با قارچ پلوروتوس ساجور کاجو انجام شد. تیمارهای آزمایشی برای تفاله گوجه فرنگی شامل شاهد (انکوبه نشده)، شاهد مثبت (انکوبه شده بدون تلقیح)، عملآوری شده با میسلیوم قارچ و عملآوری شده با اسپان قارچ بود و برای پوستپسته نیز شامل شاهد (انکوبه نشده)، شاهد مثبت (انکوبه شده بدون تلقیح) و عملآوری شده با اسپان قارچ بود. مقدار 25 گرم از هر یک از دو نمونه فوق در 3 تکرار برای تهیه هر یک از تیمارها به درون ارلن شیشهای ریخته شد و پس از استریل شدن بهمدت 3 هفته در درون انکوباتور در دمای 25 درجه سانتی گراد نگه داری شدند. دادهها براساس طرح کاملاً تصادفی آنالیز شدند. غلظت مادهخشک، خاکستر، پروتئینخام در تفاله گوجهفرنگی بهترتیب 27/95، 40/2 و 81/12 درصد و در پوستپسته بهترتیب 63/94، 33/9 و 81/7 درصد بود. عملآوری با قارچ موجب افزایش این ترکیبات در هر دو نمونه شد. (05/0p<). ترکیبات فنولی پوستپسته با عملآوری با قارچ کاهش یافت (05/0p<). حجم گاز تولید شده در طول 24 ساعت، گوارشپذیری ظاهری مادهخشک و گوارشپذیری حقیقی مادهآلی در تفاله گوجهفرنگی عملآوری شده نسبت به شاهد کاهش یافت (05/0p<). اما مقادیر فوق در پوستپسته تحت تأثیر عملآوری قرار نگرفت. پتانسیل تولید گاز در تفاله گوجهفرنگی فرآوری شده با اسپان نسبت به تیمار شاهد کاهش یافت (05/0p<). بهطور کلی، نتایج این مطالعه نشان داد عملآوری با قارچ پلوروتوس ساجور کاجو، ارزش غذایی تفاله گوجهفرنگی و پوستپسته را بهطور مطلوبی افزایش نداد.