بررسی سطح سرمی روی در بیماران مبتلا به ویتیلیگو در شهر اراک ۱۳۹۳
چکیده
زمینه: ویتیلیگو بیماری اتوایمیون است که به علت تخریب ملانوسیت ها می باشد و به صورت پچ های دپیگمانته روی پوست و مخاط نمایان می شود. گزارشات متناقضی از میزان سطح سرمی روی در بیماران مبتلا به ویتیلیگو ذکر شده است. هدف از انجام این مطالعه بررسی سطح سرمی روی در بیماران مبتلا به ویتیلیگو مراجعه کننده به درمانگاه های پوست دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه مورد – شاهدی، 103 بیمار مبتلا به ویتیلیگو و 103 فرد سالم به عنوان گروه شاهد پس از اخذ رضایت نامه اگاهانه وارد مطالعه شدند. دو گروه از نظر سن و جنس با هم همسان شدند. سطح سرمی روی در هر دو گروه با روش اسپکترومتری اندازه گیری شد. یافته ها: میانگین سطح سرمی روی در ویتیلیگو لوکالیزه 8/13±1/92 و در نوع ویتیلیگو ژنرالیزه 7/12±3/81 و در گروه کنترل 2/16±8/91 بود. در ویتیلیگوی ژنرالیزه سطح روی به شکل معنی داری کمتر از گروه شاهد بود. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که سطح سرمی روی در بیماران مبتلا به ویتیلیگو ژنرالیزه پایین تر از افراد سالم می باشد. پس می توان از آن در درمان این بیماران استفاده کرد.