پاسخ فاکتور نوروترفیک مغزی عضلات نعلی و خم کننده بلند شست موش های صحرایی به یک جلسه فعالیت مقاومتی
چکیده
سابقه و هدف: اخیرا تاثیر فعالیت بدنی بر عملکرد نوروتروفینها از جمله فاکتور نروترفیک مغزی (bdnf) و نقش آن در عضله مورد توجه قرار گرفته است. لذا در تحقیق حاضر پاسخ bdnf به یک جلسه فعالیت مقاومتی در عضلات نعلی و خمکننده بلند شست (fhl) موشهای صحرایی مورد بررسی قرار گرفت. روششناسی: تعداد 24 سر موش صحرایی نر به طور تصادفی به 2 گروه کنترل و تمرین تقسیم شدند. در جلسه تمرین حیوانات با وزنه هایی برابر با 30% وزنشان از نردبان بالا رفتند. سپس24 و 48 ساعت بعد از جلسه تمرین بیهوش شده و بلافاصله عضلات خارج شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که مقدار پایه پروتئین bdnfدر عضله خم کننده بلند شست بیشتر از عضله نعلی بود. همچنین مقدار این پروتئین در عضلهی fhl، سطوح پایینتری از معنیداری را در دو نقطه زمانی 24 و 48 ساعت بعد از تمرین نشان داد، در حالی که در عضله نعلی تغییرات معنیداری مشاهده نشد. نتیجهگیری: تفاوت در مقادیر پایه پروتئین bdnfدر عضلات fhl و نعلی، کاهش معنیدار این پروتئین در عضله fhlو عدم تغییر این پروتئین در عضله نعلی به دنبال فعالیت مقاومتی، دلایلی بر تاثیرات ویژه پروتئین bdnfدر هر یک از عضلات تند و کند انقباض است.