مدلسازی فضایی پیش بینی جریان های ترافیکی درساماندهی حمل و نقل درون شهری تهران
چکیده
ازچالشهای اساسی مدیران وشهروندان تبعات منفی شبکه حمل ونقل وترافِیک درون شهری است. این پدیده به خودی خود یک مساله تلقی نمی گردد، بلکه یک موهبت بوده و زمانی به چالش مبدل می گردد که عواقب ناشی از آن باعث نارضایتی شهروندان وکاهش سطوح کمی و کیفی خدمات رسانی ونیز اختلال در چرخه زیست شهری را به دنبال آورد. برنامه ریزان شهری جهت تهیه برنامههایی به منظور مستعد ساختن شهرها به عنوان محیطی مطلوب برای ساکنین شهری نیازمند اطلاعات جدید جغرافیایی بوده در حالیکه جمع آوری این اطلاعات اصولا سخت، زمان بر و پرهزینه و ناقص بوده و تجزیه و تحلیل آن زمان زیادی را طلبیده است. با وجود این رویکرد، پرسش اساسی پژوهش حاضر این است که مدل فضایی از چه ویژگیهایی برخوردار و جهت پیش بینی جریان‌های ترافیکی در شبکه حمل ونقل درون شهری از قابلیتهای مناسب برخوردار است یاخیر؟ بنابراین این پژوهش با استفاده از تکنیکهای تلفیقی سنجش از دور وتحلیلهای فضایی سیستم اطلاعات جفرافیایی (gis_rs) جهت مدل سازی فضایی حمل ونقل درون‌شهری برای پیش بینی جریان‌های ترافیکی در منطقه 6 شهر تهران انجام شده است . نتایج پژوهش نشان داده است که از میان متغییرهای تاثیرگذار متغیرهای ( c3) یعنی جمعیت منطقه با ضریب 14.23درصد، کاربری تجاری(c16) با ضریب 11.9- درصد و تعداد کارمندان شاغل در منطقه با 3.10 – درصد در شکلگیری جریان‌های ترافیکی در شبکه حمل ونقل درون شهری تاثیرداشته است. همچنین متغیر تعداد واحدهای کسبی (c11) با ضریب 008930- درصد کمترین تاثیر را در مدل نشان داده است. درنهایت جهت ارزیابی وروایی نتایج نهایی مدل، از معیارهای برازندگی نتایج مدل با مدلهای مشابه مقایسه که به ترتیب مقادیرr2=0.73415936) (rmse=1.43),(mare=78.628), ( f=8292.533203) ( درصد بدست آمده است. بنابراین استفاده از نتایج پژوهش، انجام برنامه ریزی اصولی، اتخاذ تدابیر مطلوب مهندسی ترافیک ومدیریتی در رسیدن به ساماندهی حمل ونقل درون شهری درراستای اعتلای توسعه پایدارشهری گامهای اساسی برداشته شده است.