مقایسه سه آزمون عملکردی تعادل در شناسایی سالمندان با و بدون سابقه زمین خوردن
چکیده
مقدمه: ارزیابی تعادل برای بیش تر سالمندان در زمینه سلامت و بهداشت به منظور کمک در جهت اهداف درمانی مناسب، افزایش آگاهی از خطر زمین خوردن و تخصیص وسیله کمکی مناسب لازم و ضروری است. زمین خوردن ارتباط مستقیمی با سلامت عمومی افراد سالمند دارد و شناسایی زود هنگامش باعث کاهش این خطر می شود. بنابراین پژوهش حاضر با هدف مقایسه سه روش ارزیابی عملکردی در شناسایی سالمندان با خطر زمین خوردن و بدون آن صورت گرفته است. مواد و روش ها: تحقیق حاضر از نوع علی- مقایسه ای بود که بدین منظور تعداد 52 سالمند مرد و زن از سه پارک شهر تهران بعد از تکمیل پرسشنامه ارزیابی هوشیاری بهصورت در دسترس انتخاب و بنابر گزارش خود افراد، به دو گروه سالمند با سابقه زمین خوردن (27 نفر) و بدون سابقه زمین خوردن (25 نفر) تقسیم شدند. داده ها با استفاده از آزمون های: تعادل برگ، دسترسی عملکردی و آزمون زماندار برخاستن و برگشتن جمع آوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیری ( manova ) و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنا داری 05/0> p انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه های سالمندان با سابقه زمین خوردن و بدون آن، در متغیر وابسته خطر زمین خوردن وجود دارد (0005/0= p ) بهطوری که سالمندان بدون سابقه زمین خوردن در همه آزمون ها وضعیت بهتری داشتند. هم چنین نشان داده شد که هر سه آزمون نسبت به هم دارای همبستگی معناداری هستند. نتیجهگیری: بهطور کلی می توان گفت هر سه آزمون در دو گروه دارای تفاوتهای معناداری هستند و به کمک این ابزار میتوان اختلال تعادل سالمندان را شناسایی کرد.