ارتباط بین نشانه های ترک مواد افیونی با ویژگی های شخصیتی و نشانگان آسیب روانی
چکیده
زمینه: درمان نگهدارنده متادون در برخی از افراد با نارضایتی و احساس نشانههای ترک همراه است. این نارضایتی در موارد بسیاری نشأت گرفته از ویژگیهای شخصیتی و علایم آسیبشناسی روانی است که باعث برگشت مجدد به مصرف مواد مخدر میشود. هدف: مطالعه به منظور تعیین ارتباط بین احساس نشانههای محرومیت از مواد افیونی با ویژگیهای شخصیتی و آسیبشناسی روانی در درمان نگهدارنده متادون انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه پس رویدادی در سال 1390 در مراکز ترک اعتیاد قزوین انجام شد. 115 آزمودنی دارای اختلال وابستگی به مواد افیونی که متادون مصرف میکردند، به صورت تصادفی به سه گروه طبقهبندی شدند. بدین منظور از پرسشنامههای صفات و منش کلونینجر، ترک مواد افیونی و scl-90-r و از واریانس چند متغیره برای تحلیل دادهها استفاده شد. یافتهها: ارتباط معنیداری بین احساس نشانههای محرومیت و موارد زیر وجود داشت: وابستگی به پاداش، خود راهبری و خود فراروی در پرسشنامه شخصیتی مزاج و منش؛ جسمانیسازی و روان پریشی در پرسشنامه scl-90-r . نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، ویژگیهای شخصیتی و میزان آسیبشناسی افراد در احساس نشانههای ترک مواد افیونی و عدم رضایت از دوز مصرفی متادون مؤثر بود.