تأثیر راه اندازی گروه پاسخ سریع پرستاری بر بروز ایست قلبی- تنفسی و مرگ غیرمنتظره بیماران بخش فوریت ها
چکیده
زمینه: گروه پاسخ سریع پرستاری بیماران را در مراحل اولیه شرایط بالینی وخیم ارزیابی میکند و میزان مرگ و میر بیماران را کاهش میدهد. هدف: مطالعه به منظور تعیین اثر راهاندازی گروه پاسخ سریع پرستاری بر بروز ایست قلبی- تنفسی و مرگ غیرمنتظره بیماران بخش فوریتها انجام شد. مواد و روشها: این کارآزمایی بالینی تصادفی در سال 1392 بر روی 714 بیمار در بخش فوریتهای مرکز درمانی منتخب دانشگاه علوم پزشکی البرز انجام شد. بیماران به طور تصادفی به دو گروه شاهد و مداخله تقسیم شدند. گروه پاسخ سریع پرستاری متشکل از یک پرستار مراقبتهای ویژه و یک کاردان بیهوشی در هر نوبت کاری بود که 24 ساعته در بخش فوریتها حضور داشتند. مداخله لازم برای گروه شاهد توسط کارکنان طبق روال بخش و برای گروه مداخله توسط گروه پاسخ سریع پرستاری، زمانی که شرایط بیمار رو به وخامت میگذاشت و پس از ارزیابی دقیق بیمار، انجام میشد. نتایج اقدامهای انجام شده برای هر دو گروه ثبت و دادهها با آزمونهای آماری تی، کای دو و دقیق فیشر تحلیل شدند. یافتهها: بین دو گروه از نظر سن و جنس تفاوت معنیداری وجود نداشت. بین راهاندازی گروه پاسخ سریع پرستاری با میزان انتقال بیماران به بخشهای ویژه و میزان مرگ و میر بیماران در خارج از بخشهای ویژه ارتباط معنیداری وجود داشت. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، راهاندازی گروه پاسخ سریع پرستاری در کاهش انتقال بیماران به بخشهای ویژه، مرگ و میر و کاهش ایستهای قلبی- تنفسی مؤثر بود.