برهمکنش نیکوتین و گیرنده های دوپامینی d۱ هیپوکامپ پشتی در آزمون اضطراب صفحه سوراخ دار
چکیده
زمینه: نیکوتین و دوپامین در اضطراب دخیل هستند. از سوی دیگر، بر همکنش بین گیرندههای دوپامینی d1 و نیکوتین در زمینه تعدیل برخی رفتارها اثبات شده است. هدف: مطالعه به منظور تعیین نقش گیرندههای دوپامینی هیپوکامپ پشتی بر روی اثرات نیکوتین بر رفتار اضطرابی انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه تجربی در سال 1388 در پژوهشکده علوم شناختی تهران انجام شد. تعداد 190 موش سوری در گروههای دهتایی در دستگاه استریوتاکسی قرار داده شده و دو کانول در ناحیه ca1 هیپوکامپ پشتی آنها قرار داده شد. سپس اثر آگونیست (skf38393) و آنتاگونیست (sch23390) گیرنده دوپامینی d1 بر روی اثرات اضطرابزای نیکوتین (5/0 میلیگرم بر کیلوگرم) در این موشها با استفاده از آزمون اضطراب صفحه سوراخدار اندازهگیری شد. دادهها با آزمونهای آماری دونت و واریانس یک طرفه تحلیل شدند. یافتهها: نیکوتین اثر اضطرابزا داشت (001/0> p ). تزریق دوز غیرمؤثر sch23390 به داخل هیپوکامپ پشتی اثر اضطرابی القاء شده با نیکوتین را برمیگرداند (001/0> p ). به کار بردن دوز های غیرمؤثر skf38393 با دوز غیرمؤثر نیکوتین، اثر اضطرابزای نیکوتین را افزایش داد (001/0> p ). هیچ کدام از داروهای به کار رفته بر روی فعالیت حرکتی اثری نگذاشتند. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، به نظر میرسد گیرندههای دوپامینی d1 هیپوکامپ پشتی، بر روی پاسخ اضطرابی القاء شده با نیکوتین نقش تعدیلکننده دارند.