بررسی الگوهای ارتباط پزشک و بیمار در بین بیماران مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان شهید بهشتی اصفهان-۱۳۸۶
چکیده
زمینه و هدف : ارتباط مناسب بین پزشک و بیمار باعث جلب اعتماد بیماران، جلوگیری از مراجعات مکرر آنها به پزشکان متفاوت یا سرگردانی آنها و موجب کاهش هزینهها و صرفهجویی در وقت میگردد. هدف این تحقیق تعیین الگوی غالب ارتباط پزشک و بیمار در بیماران بود. روشکار : در این مطالعه مقطعی، 305 نفر از بیمارانی بررسی شدند که برای اولین بار به دلیل بیماری اخیر خود به پزشکان درمانگاه بیمارستان شهید بهشتی اصفهان مراجعه کرده بودند. دادهها با پرسشنامه پژوهشگر ساخته شامل 10 سؤال عمومی و 19 سؤال نگرشسنجی گردآوری شد که روایی و پایایی آن قبل از جمعآوری دادهها تأیید شده بود. یافتهها : الگوهای ارتباط پزشک و بیمار به ترتیب فراوانی، الگوی راهنمایی- همکاری (5/86 درصد)، الگوی فعال- منفعل (1/11 درصد) و الگوی مشارکت متقابل (4/2 درصد) بود. نوع الگوی ارتباط پزشک و بیمار با توجه به سطح تحصیلات و پایگاه اجتماعی تفاوت معنیداری را نشان نداد. در گروههای سنی بالاتر استفاده از الگوی راهنمایی- همکاری و در گروههای سنی پایینتر، الگوی فعال- منفعل به طور معنیداری بیشتر بود (047/0= p ). نتیجهگیری : با توجه به کم بودن فراوانی الگوی مشارکت متقابل (مؤثرترین الگو در ارتباط پزشک و بیمار)، بنابراین افزایش آگاهی بیمار از وضعیت سلامتی خود و تشویق او برای مشارکت در روند درمان و در نتیجه افزایش مسؤولیت هر دو طرف نسبت به هدف مشترک میتواند ارتباط پزشک و بیمار را بر اساس الگوی مشارکت متقابل به پیش ببرد و با ایجاد اعتماد بین بیمار و پزشک، دستیابی به سلامت را تسهیل نماید.