مقایسه تاثیر آموزش گروهی و مشاوره گروهی خودمراقبتی بر هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلابه دیابت نوع دو
محبوبه فیروز، mahboobeh firooz msc in medical-surgical nursing, faculty of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمشهد: دانشگاه علوم پزشکی مشهد سید رضا مظلوم، seyed reza mazloom phd student in nursing, department of medical-surgical nursing, faculty of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانشجوی دکترای پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد سید علی کیمیایی، seyed ali kimiae assistant professor, department of family counseling, faculty of psychology and educational sciences, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iranاستادیار دانشگاه فردوسی مشهد فرزانه حسن زاده، farzaneh hasanzadeh lecturer, department of medical-surgical nursing, faculty of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمربی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
چکیده
سابقه و هدف: مهم ترین عامل زمینه ساز مرگ و میر بیماران دیابتی عدم انجام خودمراقبتی می باشد و یکی از راه های ارزیابی خودمراقبتی در بیماران دیابتی، سنجش هموگلوبین گلیکوزیله می باشد. روش های آموزشی مختلفی جهت بهبود خودمراقبتی استفاده شده است، با این وجود به نقش های آموزشی و مشاوره ای پرستار کم تر توجه شده است. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر آموزش گروهی و مشاوره گروهی خودمراقبتی بر هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلابه دیابت نوع دو می باشد. مواد و روش ها: طی یک کارآزمایی بالینی 112 بیماردیابتی نوع دو مراجعه کننده به مرکزدیابت پارسیان مشهد در سال 1393 به صورت در دسترس انتخاب شدند و به طورتصادفی به سه گروه مشاوره (37 نفر)، آموزش(37 نفر) و کنترل (38نفر) تقسم شدند. برنامه مشاوره گروهی و آموزش گروهی به مدت پنج جلسه 5/1 ساعته با فاصله سه روز درقالب گروه های 8 تا 10 نفره، بود. آزمایش hba1c قبل از مداخله و دو ماه پس از اتمام مطالعه، انجام گردید. داده های اصلی با استفاده از نرم افزارآماری spss نسخه 5/11، آزمون تی زوجی و آنالیز واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: درصد hba1c بیماران مبتلا به دیابت قبل از مداخله در سه گروه تفاوت معنی داری نداشت (133/0=p)، اما در مرحله بعد از مداخله، میزان hba1c به طور معنی داری در گروه مشاوره گروهی (9/0±3/8) و آموزش گروهی (1/1±5/8) نسبت به گروه کنترل (4/1±1/9) کاهش داشت (016/0>p). استنتاج: باتوجه به نتایج این تحقیق آموزش گروهی و مشاوره گروهی می تواند به ارتقاء مراقبت از خود بیماران مبتلا به دیابت کمک کند. پس می توان تلفیق آن ها را به عنوان یک روش آموزشی پیشنهاد کرد.
مقاله۲۰۱۹مجله سلامت جامعهسیما کریمی، علی دلاور، فاطمه قائمی، فریبرز درتاج
مقدمه: خودمراقبتی هسته اصلی مراقبت از بیماریهای مزمن است. به نظر می‌رسد به‌کارگیری روش‌هایی در جهت ارتقای خودمراقبتی در بیماران مبتلابه دیابت، از استراتژی‌های ارتقای سلامت در آن‌ها باشد. هدف از این مطالعه تعیین اثربخشی امیددرمانی بر خودمراقبتی بیماران مبتلابه دیابت نوع دو است. م
مقدمه: دیابت ازجمله بیماریهای مزمنی است که سبب بروز مشکلات جسمی، روانی و کاهش رفتارهای خودمراقبتی میگردد. پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر کیفیت زندگی بر رفتارهای خودمراقبتی در بیماران مبتلابه دیابت نوع دو انجام شد. روش کار: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون –
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکردرباب شیخ پور، sheikhpour no. 91, areaf st, chamran st., yazd, iran.یزد- خیابان دکتر چمران- کوچه عارف-پلاک 91 بمان علی جلالی خان آبادی، bemanali jalali-khanabadi پریچهر یغمایی، parichehr yaghmaei محمد حسین سلمانی
زمینه و هدف: دیابت قندی یکی از شایع ترین اختلالات متابولیکی در جهان است که در نتیجه نقص کامل یا نسبی و یا مقاومت به عمل انسولین ایجاد و کنترل نشدن آن موجب بروز عوارض قلبی، عروقی، کلیوی و چشمی می شود. ارتباط روی با سنتز، ترشح وعملکرد انسولین در برخی مطالعات مورد تایید قرار گرفته ا
مقدمه وهدف:بیماری دیابت به عنوان یکی از بیماری های شایع اختلال متابولیسم، از معضلات بهداشت عمومی در جهان محسوب می شود. مهم ترین عامل زمینه ساز مرگ ومیر بیماران دیابتی عدم انجام خودمراقبتی می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. روش کار
مقاله۲۰۱۶مجله علمی - پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی سبزوارمحبوبه فیروز، سید جواد حسینی، سیدرضا مظلوم، فرزانه حسن زاده
مقدمه وهدف:بیماری دیابت به عنوان یکی از بیماری های شایع اختلال متابولیسم، از معضلات بهداشت عمومی در جهان محسوب می شود. مهم ترین عامل زمینه ساز مرگ ومیر بیماران دیابتی عدم انجام خودمراقبتی می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. روش کار
مقالهمجله دانشکده پرستاری و مامایی ارومیهسمیه رزم آرای، somaieh urmia university of medicalدانشگاه علوم پزشکی ارومیه معصومه همتی مسلک پاک، masomeh urmia university of medicalدانشگاه علوم پزشکی ارومیه حمیدرضا خلخالی، hamidreza khalkhali urmia university of medicalدانشگاه علوم پزشکی ارومیه
تاریخ دریافت 18/10/1394 تاریخ پذیرش 15/12/1394 چکیده پیش زمینه و هدف: آموزش خانواده محور در بیماران مبتلا به دیابت می تواند نقش مهمی در کنترل این بیماری داشته باشد و موجب کاهش عوارض این بیماری گردد. این مطالعه باهدف تعیین تأثیر آموزش خانواده محور بر خودمراقبتی در بیماران مبتلا به