بررسی رابطه بین راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و انواع جهت گیری هدف با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی و شناسایی سهم هر یک از متغیرهای انواع جهتگیری هدف و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی در پیشبینی پیشرفت تحصیلی دانشآموزان بود. پژوهش حاضر از نوع مقطعی بوده و رویکرد توصیفی از نوع همبستگی هست. جامعهی آماری در این پژوهش عبارت است از کلیهی دانشآموزان سال اول دبیرستانهای پسرانه و دخترانه در شهر رشت که در سال تحصیلی 93- 1392 به تحصیل اشتغال داشتند. از بین دانشآموزان 364 نفر (208پسر و 156دختر) با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحله ای و با توجه به حجم جامعه انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامهی راهبردهای یادگیری پینتریچ و دی گرو، پرسشنامهی سنجش جهتگیریهای هدف الیوت و مک گریگور بود. برای تجزیه وتحلیل دادههای پژوهش از تحلیل رگرسیون چندمتغیره با استفاده از برنامهی کامپیوتری spss استفاده شد. نتایج مؤید این مطلب است که متغیرهای راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و جهتگیری هدف تسلطی به صورت مثبت و جهتگیری هدف عملکردی به صورت منفی پیشبینی کنندههای معناداری برای پیشرفت تحصیلی دانشآموزان بوده و سهم راهبردهای یادگیری خودتنظیمی در این زمینه بیش از سایر متغیرها است.