ویراساینس.
مقاله

زنده مانی نوتروفیل خون محیطی به دنبال تیمار با فاکتورهای محلول ناشی از سلول بنیادی مزانشیمال رت

سحر هامون نورد، s hamounnavard faculty of praveterinary medicine , bu ali sina hamedan university, hamedan,iran.دانشکده پیرادامپزشکی دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران نوروز دلیرژ، n delirezh urmia university, urmia,iran.دانشکده دامپزشکی، بخش ایمنی شناسی، دانشگاه ارومیه، ارو.میه، ایران ناهیده افضل آهنگران، n afzal ahangaran urmia university, urmia,iranدانشکده دامپزشکی، بخش ایمنی شناسی، دانشگاه ارومیه، ارو.میه، ایران

چکیده

مقدمه: سلول های بنیادی مزانشیمی (mscs)، دارای خاصیت تنظیمی سیستم ایمنی و پتانسیل بالا تکثیر و تمایز به رده های مختلف سلولی می باشند. مطالعه حاضر با هدف تأثیر فاکتورهای محلول ناشی از سلول بنیادی مزانشیمال رت بر زنده مانی نوتروفیل انجام گرفته است. روش بررسی: سلول مزانشیمال از مغز استخوان فمور و تیبا رت 8-6 هفته استحصال و در محیط dmem کشت داده شد. پس از بلوغ سلول مزانشیم، مایع رویی آن با نوتروفیل جدا شده از خون محیطی رت به مدت 1 ساعت و در c˚37 انکوبه شد. زنده مانی نوتروفیل در انکوباسیون های 6 و 24ساعته با مایع رویی m‏scs به روش فلوسیتومتریک و با استفاده از an/pi اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون توکی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: انکوباسیون 6 ساعته نوتروفیل با مایع رویی سلول، درصد سلول سالم را در سطح معنی داری افزایش و میزان نکروز را کاهش داد(05/0˂p) اما کاهش آپوپتوز نسبت به گروه کنترل معنی دار نبود (05/0˃p). در انکوباسیون 24ساعته نوتروفیل با مایع رویی سلول، درصد سلول سالم به طور معنی داری افزایش و میزان آپوپتوز نسبت به گروه کنترل کاهش داشت (05/0˂p) کاهش نکروز سلولی در گروه تیمار نسبت به کنترل معنی دار نبود (05/0˃p). نتیجه گیری: علاوه بر نقش مهم کلینیکی mscs، برخی جنبه های بیولوژیکی آن شامل: خودنوزایی، تکثیر و تنظیم ایمنی، پتانسیل مهمی برای سل تراپی است.

اسناد مشابه