بررسی ارتباط اختلال خواب با افسردگی دوران بارداری در زنان باردار نخست زای مراجعه کننده به مراکز بهداشتی– درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اهواز، ۱۳۸۸
چکیده
مقدمه: خواب یک رفتار سازمان یافته است که به عنوان یک ضرورت حیاتی و بر پایه ریتم بیولوژیک هر روز تکرار می شود، اختلالات خواب از جمله مشکلات شایع در بارداری می باشدکه به نظر می رسد با پیامدهای روحی و روانی در زن باردار همراه باشد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط اختلال خواب با افسردگی در دوران بارداری در زنان نخست زا انجام شد. روش بررسی: این مطالعه به شیوه مقطعی- تحلیلی بر روی 70زن نخست زا با 40-36 هفته سن بارداری، تک قلو و بدون بیماری شناخته شده با روش نمونه گیری چند مرحله ای در مراکز بهداشتی – درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز صورت گرفت. این زنان پس از تکمیل پرسشنامه های دموگرافیک، حمایت اجتماعی وین فیلد-تایگمن، رضایت از ازدواج این ریچ، حوادث ناگوار پیگل و (isi: insomnia severity index) به دو گروه زنان دارای اختلال خواب و بدون اختلال خواب تقسیم شدند و سپس با تکمیل پرسشنامه beck، از نظر افسردگی در بارداری مورد ارزیابی قرار گرفتند. با استفاده از نرم افزار spss از آزمون های t-test برای متغیرهای کمی، آزمون کای دو و فیشر برای متغیرهای کیفی و من ویتنی و برای متغیرهای رتبه ای داده ها تجزیه و تحلیل شد. نتایج: یافته ها نشان داد افسردگی در زنان دارای بی خوابی تقریباً دو برابر بیشتر دیده می شود و شدت اختلال خواب با افسردگی حین بارداری ارتباط دارد(01/0p=)، همچنین ارتباط معنی داری از نظر معیار مشکل در شروع به خواب رفتن(03/0p=)، مشکل در ادامه خواب 008/0 p=و مشکل بیش از حد زود بیدار شدن از خواب 03/0 p=، مختل شدن فعالیت های روزانه(001/0p=) با افسردگی حین بارداری به دست آمد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، آموزش بهداشت خواب و مشاوره مناسب در دوران بارداری به منظور پیشگیری از عوارض روحی با هدف رسیدن به بارداری ایمن توصیه می گردد.