بررسی شبیه سازی انسان از بعد اخلاقی
چکیده
شبیه سازی انسان، پدیده ای است نوظهور، که هنوز در آغاز راه شگرف و بی مانند خود است و از همین روست که دغدغه های متفکرین عالم، به ویژه عالمان دین و اخلاق رابه خود مشغول کرده است. هرچند عده ای به دلیلِ هزینه بالای تکنولوژی شبیه سازی، شیوع آن و در نتیجه پرسش های اخلاقیِ پیرامون آن را اغراق آمیز می دانند؛ ولی پاسخ به این پرسش اساسی ضرورتی گریز ناپذیر است: آیا شبیه سازی انسان از نظر اخلاقی مجاز است یا خیر؟ پس از بررسی و آزمون فرضیات در این تحقیق، به عنوان نتیجه می توان گفت که، به نظر می رسد مفسده ی واقعی برای پدیده ی شبیه سازی متصور نباشد؛ به همین جهت شاید بتوان گفت اکنـون که تحقیقات در زمینـه ی شبیه سـازی انسان آغاز شده، امکـان به عقب برگرداندن، ممنـوع کردن و یا نادیـده گرفتن آن وجود ندارد و در عوض، بایـد تحقیقـات در زمینـه ی شبیـه سـازی را جهت دار نمود و قوانین حقوقی را در این ارتباط وضع کرد؛ همچنین ضروری است تا بایدها و نبایدهای اخلاقی در این ارتباط، بر مبنای موازین عُرف و شرع، به دقت تبیین گردد.