مقاله

مقایسه اثر ترکیب متوکلوپرامید - دگزامتازون و اندانسترون در پیشگیری از تهوع و استفراغ عمل جراحی سزارین تحت بی حسی نخاعی

چکیده

مقدمه: تهوع و استفراغ یکی از عوارض بی حسی نخاعی در جراحی سزارین می باشد. هدف این مطالعه، مقایسه اثرات ترکیب متوکلوپراماید - دگزامتازون با اندانسترون در پیشگیری از تهوع و استفراغ حین بی حسی نخاعی برای جراحی سزارین بود. روش کار: در این مطالعه، 212 خانم حامله (17 تا 45 سال) کاندید عمل جراحی سزارین الکتیو با کلاس فیزیکی (asa) 1 و 2 به صورت تصادفی وارد کارآزمایی بالینی دوسوکور شدند. قبل از انجام بی حسی نخاعی، بیماران گروه اول 8 میلی گرم دگزامتازون و 10 میلی گرم متوکلوپرامید را به صورت وریدی دریافت کرده و بیماران گروه دوم 8 میلی گرم اندانسترون به صورت وریدی دریافت کردند. نویسنده مسئول: دکتر سعید کاشانی مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت های ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان بندرعباس - ایران تلفن: 9177614110 98+ پست الکترونیکی: sdkashani468@gmail.com نتایج: بیماران دو گروه از نظر متغییرهای دموگرافیک و همچنین ضربان قلب، فشارخون سیستولیک و دیاستولیک در زمان های قبل از بلوک و در دقایق 1، 3، 5 و 10 بعد از بلوک تفاوت قابل توجهی نداشتند (05/0p>). امتیاز آپگار بین دو گروه در دقیقه اول (028/0p=)، دقیقه پنجم (001/0p=) و دقیقه بیستم (019/0p=) اختلاف معنی داری نشان داد. شیوع کلی تهوع 3/11 درصد بود که اختلاف معنی داری بین دو گروه وجود نداشت (665/0p=). هیچ بیماری در گروه متوکلوپرامید - دگزامتازون استفراغ نداشت و 5 بیمار (7/4 درصد) در گروه اندانسترون استفراغ داشتند (05/0p>). نتیجه گیری: ترکیب متوکلوپرامید - دگزامتازون در پیشگیری از تهوع و استفراغ حین جراحی سزارین در خانم هایی که عوارض مرتبط با حاملگی ندارند، مؤثر است.

اسناد مشابه