بررسی رابطه بین راههای مقابله با تنیدگی و بیومارکر تروپونین قلبی i در بیماران عروق کرونر قلب
چکیده
مقدمه: به نظر می رسد کاربرد روشهای مقابله با تنیدگی در بیماران عروق کرونر قلب می تواند منجر به تغییرات قابل ملاحظه ای در سطح تروپونین قلبی i شود. ولی پژوهشگران تا به حال به طور تجربی آن را مورد کنکاش قرار نداده اند، لذا هدف اصلی این پژوهش شناخت رابطه بین راههای مقابله با تنیدگی و بیومارکر تروپونین اختصاصی قلب iو نیز یافتن راههای مقابله ای که تغییرات در غلظت بیومارکر تروپونین قلبی i را پیش بینی می کند، می باشد. روش کار: جامعه آماری پژوهش، همه بیماران مبتلا chd مراجعه کننده به بیمارستان قلب و عروق شهید رجائی تهران بودند. تعداد 44 بیمار مبتلا به chd بستری در بخش های داخلی زنان، داخلی مردان و بخش های خصوصی بیمارستان که گرفتگی عروق کرونر در آنها توسط آنژیوگرافی مورد تأیید قرار گرفته بود، از بین بیماران واجد شرایط انتخاب شدند. در این پژوهش، از پرسشنامه راههای مقابله ای – لازاروس و فولکمن و کیت تروپونین قلبی i (ساخت شرکت biomerieux فرانسه) استفاده شد. نتایج: یافته ها نشان داد که بین راههای مقابله با تنیدگی هیجان مدار(ناکارآمد) با بیومارکر تروپونین قلبی i همبستگی مثبت و رابطه معنی دار و نیز بین راههای مقابله با تنیدگی مسأله مدار (کارآمد) با بیومارکر تروپونین قلبی i همبستگی منفی و رابطه معنی دار وجود دارد. ضریب تأثیر راه مقابله ای ارزیابی مجدد مثبت با توجه به آمارهt نشان داد که از بین 8 راه مقابله با تنیدگی فقط این متغیر با اطمینان 99 درصد می تواند تغییرات مربوط بیومارکر تروپونین قلبی i را پیش بینی کند (735/0-=β). نتیجه گیری: در مجموع نتیجه گرفتیم که افزایش کاربرد راههای مقابله با تنیدگی هیجان مدار (ناکارآمد) باعث افزایش در سطح بیومارکر تروپونین قلبی i و افزایش در به کارگیری راههای مقابله با تنیدگی مسأله مدار (کارآمد) منجر به کاهش در سطح بیوماکر تروپونین قلبی i می شود.