بررسی شیوع و عوامل مرتبط دیابت بارداری در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی - درمانی شهرستان بابل از مهر ماه ۱۳۸۹ تا اسفند ۱۳۹۰

زینت السادات زینت السادات بوذری، zinatossadat bouzari associate professor, department of obstetrics and gynecology, infertility and reproductive health research center, faculty of medicine, babol university of medical sciences, babol, iran.دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات بهداشت باروری و ناباروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. شهلا شهلا یزدانی، shahla yazdani associate professor, department of obstetrics and gynecology, faculty of medicine, babol university of medical sciences, babol, iran.دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بابل (babol university of medical sciences) محمد محمد عابدی سماکوش، mohammad abedi samakosh assistant professor, department of nephrology, faculty of medicine, mazandaran university of medical sciences, mazandaran, iran.استادیار گروه نفرولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بابل (babol university of medical sciences) مائده مائده محمد نتاج، maede mohammadnetaj biologist, faculty of basic sciences, mazandaran university, mazandaran, iran.بیولوژیست، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، ساری، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مازندران (mazandaran university of medical sciences) سینا سینا امامی میبدی، sina emamimeybodi medical student, faculty of medicine, babol university of medical sciences, babol, iran.دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه مازندران (mazandaran university)

چکیده

مقدمه: با توجه به افزایش چاقی و دیابت در اکثر مناطق دنیا و تأثیر عوامل مختلف در دیابت بارداری، مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع دیابت بارداری و عوامل مرتبط با آن در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی بابل انجام شد. روش­کار: این مطالعه مقطعی از مهر ماه 1389 تا اسفند 1390 بر روی 1004 زن باردار در هفته 28-24 بارداری انجام شد. از شرکت کنندگان بدون سابقه دیابت در هفته 28-24 بارداری تست چالش گلوکز با 50 گرم گلوکز خوراکی انجام شد و زنان با تست چالش گلوکز مثبت، یک هفته بعد تحت آزمون تحمل گلوکز خوراکی سه ساعته با 100 گرم گلوکز قرار گرفتند. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار آماری spss (نسخه 18) و آزمون آماری فیشر، کای دو و مولتیپل رگرسیون لوجستیک مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته­ها: از 1004 فرد شرکت کننده در مطالعه، 191 نفر (19%) تست چالش با گلوکزشان مثبت بود که در 85 نفر (5/44%) از آنها با آزمایش تست تحمل گلوکز خوراکی، تشخیص دیابت بارداری داده شد. میانگین سنی گروه مبتلا به دیابت بارداری 52/5 ± 42/30 سال و افراد بدون دیابت بارداری 2/5 ± 02/26 سال بود. سن مساوی یا بیشتر از 25 سال (001/0=p)، شاخص توده بدنی مساوی یا بیشتر از 27 (018/0=p)، تاریخچه فامیلی دیابت (001/0>p)، سابقه سقط (001/0>p)، سابقه مرده زایی و ماکروزومی (001/0>p)، پره اکلامپسی (001/0>p) و فشارخون (001/0>p) در زنان مبتلا به دیابت بارداری نسبت به زنان سالم اختلاف معنی داری داشت. نتیجه­گیری: دیابت بارداری در دو دهه گذشته در بابل افزایش یافته (05/8%) و بیشترین عوامل خطر در دیابت بارداری به ترتیب سابقه مرده زایی، تاریخچه خانوادگی دیابت و سابقه ماکروزومی بود.