مقاله

بررسی بروز mdm۲ و p۵۳ در کیست دنتی ژروس و ادنتوژنیک کراتوکیست به روش ایمنوهیستوشیمی

چکیده

مقدمه: ادنتوژنیک کراتوسیست(okc) یک نوع کیست رشدی تکاملی است که دارای خصوصیات تهاجمی و میزان عود بالا می‏باشد. کیست دنتی ژروس شایع ترین کیست رشدی تکاملی فکین می باشد، که توانایی تبدیل به نئوپلاسم را دارد.p53 و mdm2 (murine double minute2) در برخی از کیست‏ها و تومورهای ادنتوژنیک افزایش بیان پیدا می‏کنند. هدف از این مطالعه بررسی بروز نشانگرهای mdm2 و p53 در ادونتوژنیک کراتوسیست و کیست دنتی‏ژروس و بررسی ارتباط آنها با فعالیت تکثیری بود. مواد و روش‏ها: در این مطالعه به روش مقطعی، بیان پروتئین‏های p53 و mdm2در 15 نمونه okcو 15 نمونه کیست دنتی‏ژروس بررسی شد. نتایج بااستفاده از آزمون آماری t‏-student و chi square تجزیه و تحلیل شد. سطح معنی‎داری آزمون‏ها 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‏ ها:بروز p53 و mdm2در تمامی نمونه‏های ادنتوژنیک کراتوسیست و کیست دنتی‏ژروس دیده شد. بروز هر دو مارکر در ادنتوژنیک کراتوسیست بیشتر از کیست دنتی‏ژروسبود.و بروز در لایه‏های سوپرابازال بیشتر از لایه بازال بود (045/0=(p. تفاوت آماری معنی‏داری مابین p53 و mdm2در کیست دنتی‏ژروس وجود داشت (032/0=p)، ولی این اختلاف در okcمعنی‏دار نبود (83/0=(p . نتیجه گیری: در این مطالعه میزان بروز مارکر mdm2 و p53 در ادنتوژنیک کراتوسیست از کیست دنتی‏ژروس بیشتر بود. بر اساس نتایج بدست آمده می‏توان چنین نتیجه گیری کرد که افزایش بیان p53 و mdm2در ادنتوژنیک کراتوسیست و کیست دنتی‏ژروس ممکن است با پاتوژنز okc و کیست دنتی‏ژروس در ارتباط باشد و می‏تواند نشان دهنده رفتار بیولوژیک این دو کیست باشد.

اسناد مشابه