بررسی لرزهزمین ساخت و لرزهخیزی منطقه اصفهان
چکیده
در این کار، گستره e ?54-5/49 و n ?1/34-31 برای بررسی لرزهزمین ساخت و لرزهخیزی منطقه اصفهان انتخاب شده است. از نقشههای زمینشناسی با مقیاس 1:250000 و 1:100000 ناحیه اصفهان برای استخراج دقیق تر گسل‌های ناحیه مورد نظر استفاده و از آن برای بررسی لرزهزمین ساخت منطقه بهره گرفته شده است. بررسی سازوکار کانونی 18 زمین‌لرزه با 3/4mw ? ، در این منطقه، وجود مولفه غالب معکوس را برای اکثر آنها (11 مورد) نشان میدهد. با استفاده از دادههای زمینلرزههای تاریخی و دستگاهی از منابع جهانی (usgs,isc) و محلی فهرست نامه کامل و یکنواختی مشتمل بر 170 زمین‌لرزه دستگاهی و 10 زمین‌لرزه تاریخی از منطقه تهیه و براساس آن لرزهخیزی این ناحیه مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور یکنواختی فهرست نامه ، در هر ایالت لرزهزمین ساختی رابطهای برای تبدیل مقیاس بزرگی mb به ms تعیین و به کار گرفته شد. برای محاسبه دقیقتر پارامترهای لرزهخیزی، عدم قطعیت بزرگی زمین‌لرزه‌ها و همچنین آستانه کامل بودن دادهها، بررسی و مدنظر قرار گرفته است. مقدار پارامتر b (b-value) برای ایالت لرزهزمین ساختی زاگرس و ایران مرکزی-شرق ایران در گستره مورد بررسی به ترتیب، معادل 05/0 ± 95/0 و 12/0 ± 81/0، نرخ رویداد زمین‌لرزه، ?، برای زمینلرزههای با بزرگی 3 ? ms معادل 413/0 ± 976/4 و 129/0 ± 48/0، برآورد شده است. بیشینه بزرگی زمین‌لرزه قابل انتظار برای ایالت لرزهزمین ساختی زاگرس در گستره مورد بررسی، mmax، 67/0 ± 4/7 و برای ایران مرکزی-شرق ایران 74/1 ± 8/7 برآورد شده است. همچنین، تاثیر دستهبندی نکردن دادههای دستگاهی (با اختصاص آستانه کامل بودن و عدم قطعیت خاص آن دسته)، روی پارامترهای لرزهخیزی بررسی شده است، نتیجه آنکه تاثیر آن روی مقدار پارامتر b و نرخ رویداد محسوستر از تاثیر آن روی mmax است. همچنین، باعث کاهش چشمگیر عدم قطعیت پارامترهای لرزهخیزی می شود.