مقاله

تحمل نکردن بلاتکلیفی و نگرانی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر و اختلال وسواسی- اجباری

تقی شاهجویی، taghi shahjoee university of tabriz, tabriz, iran, ir. fax: +98232-456225سمنان، مؤمن آباد، بلوار علم و صنعت، خیابان شهید بهشتی، پلاک 14. دورنگار:02324562250 مجید محمودعلیلو، majid mahmood aliloo tabriz universityدانشگاه تبریز عباس بخشی پور رودسری، abbas bakhshipour roodsari tabriz universityدانشگاه تبریز علی فخاری، ali fakhari tabriz university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی تبریز

چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه مؤلفه­های شناختی تحمل­نکردن بلاتکلیفی و نگرانی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، اختلال وسواسی- اجباری و افراد سالم بود. روش: از سه گروه بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، بیماران مبتلا به اختلال وسواسی- اجباری و افراد سالم، هریک 31 نفر به روش نمونه­گیری دردسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده­ها مقیاس تحمل­نکردن بلاتکلیفی (ius) و پرسش­نامه نگرانی ایالت پن (pswq) به­کار رفت. داده­ها به روش تحلیل واریانس چند متغیره (manova) تحلیل شدند. یافته­ها: در دو خرده­مقیاس «تصور نااطمینانی به ناتوانی برای عمل­کردن منجر می­شود» و «نااطمینانی پریشان­کننده و آشفته­کننده است»، هم­چنین از نظر نگرانی آسیب­شناختی میان سه گروه تفاوت وجود داشت (0001/0p<). در نمره کل تحمل نکردن بلاتکلیفی و دو خرده­مقیاس «وقایع غیرمنتظره منفی هستند و باید از آنها دوری کرد» و «وجود نااطمینانی غیرمنصفانه است» تفاوت هر یک از دو گروه مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر و وسواسی- اجباری با گروه گواه معنادار بود (0001/0p<). نتیجه گیری: تحمل­نکردن بلاتکلیفی یک ویژگی مشترک اختلال اضطراب فراگیر و اختلال وسواسی- اجباری است و آنچه که باعث تمایز دو اختلال می­شود، راهبردهای مقابله­ای به­کاررفته برای کاهش بلاتکلیفی است.

اسناد مشابه