تاثیردوازده هفته تمرینات ادراکی- حرکتی بر تعادل پویای پسران کم توان ذهنی ۱۱تا ۱۴ سال
چکیده
مقدمه: توجه به کنترل پاسچر در افراد کمتوان ذهنی به دلیل ضعف در اجرای وظایف تعادلی از اهمیت بالایی برخوردار میباشد. هدف پژوهش حاضر ارزیابی اثربخشی دوازده هفته تمرینات ادراکی- حرکتی بر روی کنترل تعادل دینامیک دانشآموزان پسر دارای ناتوانی ذهنی میباشد. مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی و آزمایشگاهی میباشد. 30 دانش آموز کمتوانی ذهنی با بهره هوشی بین 55 تا 70 و میانگین سنی4/1±7/12 سال به صورت نمونهگیری دردسترس انتخاب و در دو گروه کنترل و تجربی به طور تصادفی قرار گرفتند. قبل و بعد از تمرینات ادراکی- حرکتی تعادل دینامیک آزمودنیها توسط دستگاه بایودکس مورد سنجش قرار گرفت. دوره تمرینی 12 هفته، هفتهای سه جلسه و هر جلسه به مدت 45 دقیقه بود. مولفههای ادراکی حرکتی شامل: تعادل ایستا و پویا، شناسایی جهات مختلف، شناسایی بدن، ادراک فضا، حرکات هماهنگ و همزمان، ادراک بینایی، ادراک شنیداری، طرح حرکت، برتری جانبی، مهارتهای جابجایی و دستکاری بود. برای بررسی تفاوت بین پیش آزمون و پس آزمون از تست تی وابسته و برای مقایسه میزان شاخصهای تعادل و مقایسه شاخصهای تعادل در دو گروه طی پسآزمون از آزمون آماری تحلیل کواریانس یکسویه(ancova) با سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج: نتایج بیانگر بهتر بودن شاخص تعادلی قدامی- خلفی (003/0=p) و شاخص تعادلی کلی (017/0=p) به طور معنیداری طی پسآزمون در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل بود. در حالی که شاخص داخلی-خارجی پیشرفت معناداری را نشان نداد (155/0=p). نتیجه گیری: تمرینات ادراکی- حرکتی استفاده شده در این پژوهش سبب بهبود تعادل، به ویژه در جهت قدامی- خلفی در آزمودنیهای مورد پژوهش گردید.